Sinds de Verenigde Staten en Israël op 28 februari aanvallen op Iran uitvoerden, hebben veel analisten terecht verklaard dat BRICS niet meer is dan een illusie.

China heeft de voorbije dagen in Tianjin niet gewoon een diplomatiek theekransje gehouden, maar een geopolitieke schijnvertoning achter rode gordijnen. De Shanghai Cooperation Organization-top (SCO) begon als WO2-herdenking en draaide uit in een subtiele diplomatieke fuck you richting het Westen, maar vooral naar de Verenigde Staten.

Er zijn weinig Amerikaanse presidenten die een handelsoorlog op hun palmares kunnen schrijven. Er zijn er nog minder die er twee mogen noteren. Eerst met China tijdens de pandemie, nu met de buren. Het is duidelijk dat Donald Trump een statement wil maken in zijn queeste naar een verbeterde versie van de VS. De storm is even gaan liggen, wat ons de tijd geeft om te contempleren over wat er gebeurt als Trump te veel landen tegen de schenen schopt.

Het klinkt als een slechte politieke mop. De leiders van Rusland, China, Iran en Noord-Korea zitten op café… Alleen, het is geen mop. Momenteel zitten afgevaardigden van de BRICS-landen samen om te bekijken hoe ze de dominantie van het Westen kunnen counteren. Een gevaarlijk theekransje dat voor flink wat onrust kan zorgen in onze politieke kringen. Zeker nu dat Turkije ook wil toetreden.