In een schrijfkamer in Anderlecht hangt een huwelijksfoto van grootouders die elkaar amper kenden voor ze stierven. Het is een verhaal over verlies, verborgen trauma en een foto die stiekem een nieuw thuis vond — tot de hitte van afgelopen weekend het kader deed neerkomen.

In Brussel heb je ze in alle soorten en maten: de medetrampassagiers die je dag maken of breken. Van de nagelknipper tot de pitteneter — het stadsvervoer is een spiegel van het leven.

Lies Van Overschée, verantwoordelijke van gemeenschapscentrum De Platoo in Koekelberg, schrijft tweewekelijks een column over Brussel als publieke ruimte. Deze keer: een lentekoorts, een wandelende banaan, en een warme oproep voor meer krijt op straat.

Door Steven Arrazola de Oñate

Zwarte Zondag, met of zonder Vlaams Belang besturen, een verpletterende overwinning van rechts, … het lijkt in de Belgische politiek maar over één ding te gaan. Extreemrechts wordt een eclatante overwinning voorspeld en de modale Vlaming wordt keer op keer afgeschilderd als een racist, maar is dat wel zo? Heeft de gemiddelde Vlaming effectief iets tegen vreemdelingen of vooral tegen het resultaat van een slechte inburgering, politici zonder ballen/borsten aan hun lijf en de overlast en het onveiligheidsgevoel dat daardoor ontstaat?

(Column van Steven Arrazola de Oñate)

Marc Van Ranst heeft zichzelf tot koning gekroond en al wie het niet met hem eens is, dat is extreemrechts krapuul.

Hoezo, kan dat genotsknopje verslijten dan?