Uit cijfers blijkt dat de politie in België elke dag minstens drie processen-verbaal opstelt voor exhibitionisme. Wanneer daders betrapt worden, volgt meestal een boete of strafbemiddeling, maar zelden een snelle behandeling waar ze nochtans nood aan hebben. Intussen blijven ze vrij rondlopen. De vraag dringt zich op: is de samenleving wel beter beschermd met symbolische straffen dan met verplichte therapie?

Gaëlle heeft een deel Spaans bloed door haar aderen stromen: zelf wijt ze het daaraan dat ze een warmbloedige vrouw is. Op haar achttiende ontdekte ze dat het haar nogal opwond ‘het’ in het openbaar te doen, op plekken waar ze ieder moment betrapt kon worden. Intussen is ze ruim de veertig gepasseerd en af en toe gebeurt het nog wel eens dat ze, samen met haar wederhelft, stopt aan een parking om de liefdesdans te, euh, dansen. En soms zijn er ook wel eens ‘supporters’.

“Ik trok mijn zwembroek uit omdat ik er niet in wilde plassen.”

De laatste dagen/weken is ‘Snelle Eddy’ niet uit de pers te krijgen. Eddy Snelders - oud-voetbalcommentator - blijkt al eens een camera te hangen en aan de roede te trekken terwijl andere mensen het zien. Daar wordt dan het label ‘voyeurisme’ op gekleefd, maar wat betekent dat eigenlijk? Wij vertellen je er graag wat meer over.

Eddy Snelders blijkt een exhibitionist. Iets waar hij nu voor behandeld wordt. Liebeth vertelt ons haar bizarre ervaring, hoe het is om samen te leven met een exhibitionist.