Vandaag vinden we het vanzelfsprekend dat een dure auto stil rijdt, comfortabel is en aanvoelt alsof hij over de weg zweeft. Een moderne luxewagen hoort je niet moe te maken, hij hoort je net af te schermen van de buitenwereld. Maar begin vorige eeuw bestond dat idee simpelweg nog niet. Auto’s waren toen vooral mechanische toestellen: luid, log, trillend en vaak onbetrouwbaar. Wie ermee reed, moest bijna evenveel mecanicien als bestuurder zijn. En toen verscheen de Rolls-Royce Silver Ghost.

Voor de meeste mensen was een auto begin twintigste eeuw iets voor rijke excentriekelingen. Speeltjes voor industriëlen met te veel geld en te weinig hobby’s. De gewone mens? Die wandelde. Of zat op een paard.