Het zou een artikel kunnen zijn over neokolonialisme of over hoe rebellen het continent kapotmaken. Maar in feite is er een geologische bodem (pun intended) voor dit stuk. Afrika staat op scheuren en wie weet kan onze generatie getuige worden van de vorming van een nieuwe oceaan?

Michael Weiss, gedragsbioloog bij het Center for Whale Research, spotte het fenomeen voor het eerst op dronebeelden in de Salish Sea. Op het eerste gezicht leek het een willekeurige flard zeegras die in de bek van een orka hing. Maar toen bleek dat het geen toeval was, maar herhaalbaar bewust gedrag.

We maken collectief, letterlijk, een zure soep van onze oceanen. Als we zo doorgaan, is er binnen 30 à 40 jaar geen koraal meer en dat is iets wat we globaal onderschatten. Geen koraal betekent geen vis. En dan is het einde van de mensheid binnen minder dan honderd jaar in zicht.

"Neem de volgende afslag... blub blub blub"

Overal ter wereld ondergaan koraalriffen opnieuw grootschalige verbleking. Door het weerfenomeen El El Niño warmen oceanen harder op dan normaal en dat zet visbestanden en zeeflora serieus onder druk. Koraal kweken op kunstmatige riffen kan helpen om de schade te beperken.

Waarom? Daarom!

Anuna De Wever kan lullen tot ze een ons weegt en niemand nog naar haar luistert, maar dit koppeltje heeft iets helemaal anders gevonden om de aandacht te trekken.