Het appartement van de overleden schrijver Pieter Aspe in Brugge is te koop. Dit penthouse biedt mogelijkheden voor geïnteresseerden in literatuur en geschiedenis.

Aspe en ik mochten een stukje muziek kiezen toen we naar voor werden geroepen. Aspe koos iets lichts, zelf prefereerde ik The Lark Ascending. Het werd bijna The Lark Descending toen ik op de oranje loper struikelde op weg naar de bühne. Een duidelijk voorteken.

Fabiola kwam regelmatig incognito bidden in de Heilig-Bloedkapel in Brugge.

Pieter wist dat prins Alexander zich had voortgeplant en dat de kinderen zich in Brugge bevonden.

Het minste wat je kan stellen over jeugdauteur Marc de Bel is dat hij erg productief is. In vorige levens moet veelschrijver Marc de Bel een Papoea en een heks geweest zijn. “Anders kan ik mijn fascinatie voor primitieve volkeren en hekserij niet verklaren”, vertelt hij in de media.

De vennootschap Angelos van Jan Fabre heeft eindelijk de resultaten over het laatste boekjaar (tot eind juni 2019) neergelegd.

Aangezien Pieter Aspe een collega is, wil ik dat model best even uitleggen. In Vlaanderen verdienen auteurs doorgaans 10 % van de verkoopprijs (zonder BTW) van een boek. Als het boek het goed doet, springt dat percentage omhoog in staffelvorm.

Nog later had ik het genoegen Pieter en zijn vorige echtgenote te ontmoeten op een debatavond waar we beiden ontsnapt zijn aan een dramatisch incident toen de zware verlichting op enkele centimeter naast ons neerplofte. We hebben nadien nog een frisse pint gedronken op de goede afloop van die merkwaardige avond in Brugge.

Marlène de Wouters d’Oplinter is wel een fenomeen. Ze is van 1963. Dat kan toch niet. Dat moet een tikfout zijn. Ze ziet eruit alsof ze van 1973 of zelfs 1983 is.