De Russen zullen nooit een oprecht akkoord met de Verenigde Staten sluiten over Oekraïne. Die gesprekken zijn grotendeels theater. Al bijna een eeuw beschouwen zij Amerika als de vijand nummer één. Geen Russische leider vertrouwt een Amerikaanse president — en zeker niet de huidige, die van dag tot dag van standpunt verandert en eerder gesloten afspraken zomaar omkeert. Over een paar jaar komt er sowieso weer een ander.

And now the end is near?

Eén verspreking in het Kremlin zet de geruchtenmolen weer op volle toeren.

Bunker-opa in overdrive: Poetin sluit alsmaar verder af terwijl de paranoia groeit.

9 mei is voor de Russen de absolute hoogdag van het jaar. Dan vieren ze de overwinning op Nazi-Duitsland. Volgens het Russisch propagandaonderwijs na een oorlog die in 1941 is begonnen. Zij en zij alleen hebben Hitler verslagen.

Als we de Westerse supporters van Poetin mochten geloven dan is Rusland onoverwinnelijk. Het land heeft de goudgesteunde Roebel en een fatastische onverwoestbare economie. Met de BRICS-landen ging er een munt komen die de dollar ging vervangen. De toekomst dat was niet de Nato, en niet de EU, maar de BRICS. Bovendien moesten we de voorbije jaren het in de broek doen van de schrik want de “Russische beer” mocht niet “gepookt” worden. Dan zouden er in heel Europa nucleaire bommen neervallen. Dus moesten we braaf luisteren naar wat de dicator in het Kremlin allemaal van ons verlangde. Maar zie. Anno 2026 ziet die beer bont en blauw en van een nucleaire dreiging is totaal geen sprake. Nooit geweest trouwens.

Staakt-het-vuren in Oekraïne tot na het weekend.

Hogere energieprijzen volstaan niet langer: Kremlin zoekt miljarden bij eigen elite om oorlog in Oekraïne te blijven financieren.

Oude conflicten verdwijnen niet.

De Hongaarse premier Viktor Orbán heeft opnieuw laten merken dat hij het niet eens is met Europa en met Ursula von der Leyen, de voorzitter van de Europese Commissie. Op X schrijft hij dat de Brusselse leiders een akkoord hebben gesloten met de Oekraïense president Volodymyr Zelensky om “de oorlog voort te zetten”. Net gisteren was het exact vier jaar geleden dat de oorlog tussen Oekraïne en Rusland begon.

Trumps ‘Vredesraad’: bewakers van de vrede, of clubje oorlogsondernemers?

Op 6 april 2008 vindt de laatste ontmoeting tussen presidenten Poetin (Rusland) en Bush (VS) plaats in Poetins residentie in Bocharov Ruchei in Sotsji aan de Zwarte Zee. De toon is opvallend anders dan in de vroege gesprekken. Het gesprek gaat ook over Oekraïne.

Mijnheer de president: slaap zacht.

Dronepaniek als politiek instrument feit of fictie rond Poetins buitenverblijf.

Toen NAVO-baas Mark Rutte verklaarde dat Poetin binnen misschien de Europese Unie zou kunnen aanvallen, gingen de media in overdrive. Experts, kaarten, dreigingspijlen en verontrustende koppen: de hele machine draaide op volle toeren. Maar als je het even lostrekt van de hysterie en kijkt naar wat er zou gebeuren moest Poetin écht België binnenwandelen, dan wordt het eigenlijk vooral grappig. Want België heeft geen tanks of supersonische straaljagers nodig om het Kremlin te doen wankelen. Het enige wat ons land moet doen, is… zichzelf zijn. Onze dagelijkse realiteit is genoeg om elke grootmacht te demoraliseren.

Sergej Viktorovitsj Skripal (Kiev, 23 juni 1951) is een voormalig medewerker van de Russische militaire inlichtingendienst GROe, en tevens een voormalig dubbelspion.

Op 30 juni 2018 werden in Amesbury twee Britse staatsburgers, Charlie Rowley en Dawn Sturgess, opgenomen in het Salisbury District Hospital in Wiltshire, Engeland.

“Als Europa oorlog wil voeren, dan zijn wij er klaar voor.” Dat zijn de harde woorden van Poetin, vlak voor de start van de vredesgesprekken. Het is een nieuwe wending in het conflict tussen Rusland en Oekraïne, waarbij ook de NAVO betrokken wordt. Volgens voormalig militair Steven Arrazola gaat het vooral om spierballengerol: “Hij zegt eigenlijk gewoon: ‘We zijn er klaar voor, mocht het zover komen.’”

Poetin zwaait opnieuw met het oorlogszwaard.

Het is bijna aandoenlijk hoe snel een reeks losstaande nieuwsfeitjes zich in één keer laat lezen als een perfect geopolitisch scenario waarvoor zelfs Netflix zou blozen. Eerst hadden we die mysterieuze ‘Russische drones’ boven Europese luchthavens en militaire domeinen die achteraf gewoon politiehelikopters, cargovliegtuigen of lichtreflecties bleken. Daarna kwam dat gigantische geheime Duitse oorlogsdraaiboek boven water, OPLAN DEU: 1.200 pagina’s militaire logistiek om tot 800.000 NAVO-soldaten richting Oost-Europa te schuiven alsof het om een grootschalige verhuisbeurt gaat.

Achter gesloten deuren: hoe Washington en Moskou Oekraïne voor voldongen feiten zetten.

Poetin claimt succesvolle test van ‘oneindig vliegende’ kernraket – en stuurt een duidelijke boodschap richting Washington.

In een voorgaand stuk (‘De illusie van de sanctieoorlog: Europa kan Rusland de nek omwringen, maar is te bang voor de gevolgen.’ ) kon je lezen waarom Europa zich in de voeten zou schieten als het Oekraïne te hard helpt om Rusland te verslaan. In dit artikel kijken we terug in de geschiedenis om te zien waarom onze Europese beleidsmakers veel van onze centjes spenderen, nog meer anti-Russisch populisme verspreiden, maar toch terughoudend zijn om Putin de doodsteek te geven.

Enkele van de meest gevoelige gebieden van het privéleven van Vladimir Poetin - en hoe ze verweven zijn met de politieke geschiedenis van Rusland - worden kleurrijk vermeld in een nieuw boek van twee van de beste onderzoeksjournalisten van Rusland, Roman Badanin en Mikhail Rubin.

China’s militaire parade als geopolitieke choreografie: spierballen, symboliek en schaduwcoalities.