Inmiddels is het anderhalf jaar geleden, dat we brachten dat Conner Rousseau spoedig uit de kast zou komen. Dat waren volgens de Vooruit-Führer leugens die onmiddellijk offline moesten – al kwam hij enkele dagen later ook daadwerkelijk uit de kast. Toch moet Rousseau daar wel héél boos om zijn, want tot op vandaag blijft hij ons serieus kloten – dat schreven we HIER al eens. Maar… nu werd er nòg vuile was van de Vooruit-voorzitter op onze stoep gekieperd. Omdat we nog even zoet zullen zijn met dat allemaal uit te vlooien en te dubbelchecken, duiken we – om het wachten te verzachten, in de container met sossenschandalen. Vandaag spoelen we terug naar de jaren zeventig, toen de Belgische politiek het vooral warm kreeg van olie – en dan hebben we het niet over de kille, dagelijkse politieke gang van zaken. Nee, de socialisten (toen nog PS en SP.A) waren hun politieke pannenkoek aan het bakken in een potje ruwe Iraanse olie. En met een scheut geheime deals, een vleugje Iran, en een handjevol zorgvuldig gekozen politieke belangen aan hun kant, werd de ‘Ibramco-affaire’ geboren – de affaire die meer rookt dan een zware sigaar na een PS-congres.