RSC Anderlecht staat donderdag voor het eerst in 18 jaar opnieuw in de bekerfinale. P-Magazine sprak met drie mannen die in 2008 de Croky Cup veroverden — en zij sparen hun woorden niet. "Geen enkele speler van nu zou toen bij ons meekunnen."
In 2008 won RSC Anderlecht zijn eerste en enige Beker van België van deze eeuw, ten koste van AA Gent. Donderdag treffen paars-wit en Union Saint-Gilloise elkaar in het Koning Boudewijnstadion. Voor wie dat bekergevoel van 18 jaar geleden nog meemaakte, is de context radicaal veranderd. BRUZZ sprak met Olivier Deschacht, Guillaume Gillet en toenmalig coach Ariël Jacobs.
"Het was een van de mooiste dagen van mijn leven"
Olivier Deschacht, anno 2008 een 27-jarige linksachter, herinnert zich vooral de druk. "We waren geen kampioen, dan heb je op Anderlecht altijd iets recht te zetten. We vierden bovendien 100 jaar Anderlecht, waardoor er veel druk was vanuit het bestuur om een prijs te pakken."
Guillaume Gillet, die uiteindelijk de winnende 3-2 binnentikte, is het daarin eens. "In die tijd geen titel winnen: dat was een drama. Het zette veel druk op de groep."
Maar die druk van 2008 valt in het niets bij wat Anderlecht donderdag voelt, zo vindt coach Ariël Jacobs. De laatste trofee voor Anderlecht was de landstitel negen jaar geleden. "De beker winnen is nu een absolute must. Voor ons was het bij wijze van spreken maar een anekdote. Wij werden één jaar op twee kampioen, waardoor het in de beker nooit van moeten was."
Een comeback in twee bedrijven
De finale van 2008 was geen makkelijke. Al na vijf minuten stond Anderlecht 0-1 achter via Dominic Foley. Jan Polak maakte gelijk, Adekanmi Olufade bracht Gent opnieuw voor, Mbark Boussoufa kopte de gelijkmaker. Pas Gillet bezorgde paars-wit de eindzege.
Toch had het ook anders kunnen lopen. "In een cruciale fase, toen het nog 1-2 stond voor Gent, mikte Khalilou Fadiga de 1-3 gelukkig op de paal", herinnert Jacobs zich. "Hij stond vlak voor mijn neus en kwam met een onverdedigbaar schot. Een gelukje dat die niet binninging. Anders verloren we die finale."
Gillet beschrijft zijn winnende treffer tot in de details. "Ahmed Hassan speelde met buitenkant voet naar Boussoufa, die mij met een hakje bediende. Een geweldige actie. Ik stond op de goede plaats en wist honderd procent zeker dat ik ging scoren. Daarna gooide ik mijn truitje in het publiek. Daar kreeg je toen nog geen gele kaart voor."
"Geen enkele speler van nu had bij ons gestaan"
De vergelijking tussen het Anderlecht van 2008 en dat van 2026 valt pijnlijk uit voor de huidige generatie. Deschacht: "Wij hadden zo veel wapens: Van Damme en Wasilewski achterin, Hassan, Polak, Biglia op het middenveld, de aanvallende weelde van Boussoufa en Frutos. We hadden echt alles. Met alle respect, maar dat is nu heel duidelijk anders. Geen enkele speler van vandaag zou toen in de basisploeg hebben gestaan."
Gillet ziet het iets genuanceerder, maar beaamt de stelling grotendeels. "Misschien dat De Cat goed genoeg is, of toch op zijn minst over enkele jaren." Hij pinpoint ook een karakterverschil: "Wij hadden mannen met karakter, zoals Biglia en Pareja. De spelers van nu zijn te vriendelijk en te lief. Jongens als Degreef en De Cat hebben mannen als Wasilewski en Polak nodig rond zich."
Anderlecht als underdog in eigen stad
Donderdag is het voor het eerst een puur Brusselse bekerfinale: Anderlecht tegen Union Saint-Gilloise, in het Koning Boudewijnstadion. Gillet schat de kansen van paars-wit nuchter in. "Voor Anderlecht kan het enkel als alles meezit. Eerlijk gezegd denk ik dat de kansen klein zijn. Zelfs op een slechte dag is Union nog altijd moeilijk te kloppen. Ze zijn veel efficiënter."
Deschacht is opvallend optimistisch. "Ik ben zeer positief. Vooral omdat Union zo zwak speelt. Offensief zijn die niet goed. Ze hebben hun beukwerk en duelkracht, maar missen Promise David. Daar moet Anderlecht van profiteren."
Jacobs waarschuwt voor een slechte start. "In 2008 kwamen we twee keer achter, maar als je zo veel kwaliteit hebt, steek je gewoon een tandje bij. Nu is dat anders. Als ze achter komen, beginnen ze te twijfelen. Union staat mentaal sterker."
Als Anderlecht wint, zal het feest groter zijn dan in 2008, dat staat vast. "We keerden destijds terug naar het Astridpark, maar daar waren weinig mensen gebleven", herinnert Gillet zich. "De supporters vonden het maar normaal dat wij wonnen. Vandaag is de context helemaal anders. Als Anderlecht donderdag wint, zal het feest enorm zijn."
