Er zijn momenten waarop je als kijker hoopt dat je het geluid per ongeluk hebt aanstaan. Dit was zoān moment.
Tijdens een zinderende zitting bij het hof van beroep in Colorado, over de vraag of een gewelddadige aanranding ƩƩn of meerdere strafbare feiten vormt, dacht de advocaat van de aanklager even dat hij met zijn echtgenote aan het discussiƫren was.
Terwijl hij rechter Elizabeth Harris aansprak, floepte het eruit: āHoney.ā Geen āYour Honorā, geen āMaāamā, gewoon... āschatjeā in het Nederlands dus.
De ongemakkelijkheid was zo tastbaar dat zelfs de ondertitels er stil van werden. Rechter Terry Fox, schoot eerst in de lach en hervond zich daarna snel.
Op sociale media werd het fragment meteen ontleed en er werd natuurlijk gewezen op seksisme in de juridische wereld en het feit dat sommige advocaten zich gedragen alsof ze rechtstreeks uit een jaren ā50-reclame zijn geplukt.
Maar dit voelde minder als bewuste minachting, en meer als een Freudiaanse ketser van jewelste. Je zag het hem bijna denken: āOh nee, dat zeg ik normaal alleen tegen de madame thuis tijdens een discussie over IKEA-handleidingen.ā
Een juridisch ongevalletje zonder letsel met een mislukte poging om iemand honing om de mond te smeren.
