In Riviera Beach, Florida, besloot de 20-jarige Tramonte Terrell Gibson tijdens zijn eigen zitting dat zijn eigen klep dichthouden overschat is.
Eerst hield hij nog vol dat āniemand gestorven wasā, om enkele seconden later vrolijk te corrigeren dat hij āiedereen in het hoofd had geschotenā. Zijn advocaat probeerde nog tussen te komen maar werd vriendelijk het zwijgen opgelegd. Want als je dan toch bekent, kan je het maar beter grondig doen.
De feiten zelf zijn minder grappig. Wat begon als een ruzie met zijn neef, escaleerde tot een schietpartij in het Azure Estates-complex. Volgens de politie liet Gibson een vuurwapen aanrukken, opende het vuur op meerdere mensen en probeerde nadien nog een auto te stelen waarbij opnieuw geschoten werd.
EĆ©n man, John Halliburton, overleed aan zijn verwondingen, anderen raakten gewond. Tijdens verhoren verklaarde Gibson dat hij stemmen hoorde die hem opdroegen ādemonen te eliminerenā, en hij had het over het getal zes en mysterieuze autoās op de snelweg. Geen spijt dus, wel een bekentenis die ergens tussen horrorfilm en psychiatrisch dossier zweeft.
Gibson wordt aangeklaagd voor onder meer moord (first-degree murder), meerdere pogingen tot moord en gewapende carjacking. In Florida betekent dat geen tik op de vingers maar potentieel levenslang, en in theorie zelfs de doodstraf, al hangt dat af van hoe de aanklager de zaak verder opbouwt en of die piste effectief wordt gevolgd.
Zichzelf aan de galg praten, zo doe je het juist alvast.
