Parlementaire schaamte op herhaling: geen quorum, geen debat, geen respect.
Het federale begrotingsdebat - ooit het kroonjuweel van de parlementaire democratie - is deze week gedegradeerd tot een politieke slapstickvoorstelling van het allerlaagste niveau. Wat als een serieuze vergadermarathon moest beginnen, eindigde in een stoelendans zonder stoelen — en zonder voldoende parlementsleden van de meerderheid om überhaupt een debat te starten.
Kamerleden met griep, buikloop, vliegtickets naar Miami of gewoon een kater van de avond voordien: excuses waren er in overvloed.
De federale meerderheid: afwezig, ongeïnteresseerd, ongeschikt
Op woensdag om klokslag tien uur moest het federale begrotingsdebat aanvangen. De pers was verwittigd. De oppositie zat klaar. De koffiemachines draaiden op volle toeren. Alleen: de meerderheid zelf was nergens te bespeuren. Er werd geteld — zoals in een kleuterklas — en vastgesteld dat het quorum niet gehaald werd. Geen meerderheid, geen vergadering. Wat volgde was een collectieve scramble zoals alleen in de Belgische politiek kan: telefoons vlogen over en weer, kabinetsmedewerkers renden door de gangen alsof er een evacuatieoefening bezig was, en op de banken van de meerderheid bleef het akelig leeg. Is de begroting niet belangrijk genoeg voor Arizona?
Vincent Van Quickenborne (Open VLD) gaf het publiek een smakelijke anekdote: “Pierre Kompany? Die zit bij Messi in Miami.” Een begrotingsdebat overslaan om een selfie te nemen met een Argentijnse voetbalgod — je moet maar durven.
Kamervoorzitter De Roover: van strenge meester tot uitgeputte vaderfiguur
Kamervoorzitter Peter De Roover (N-VA) - doorgaans de degelijke boekhouder van het parlementaire decorum - kon zijn afkeer nauwelijks verbergen. “Een blamage voor dit huis,” foeterde hij, nadat het debat voor de tweede keer in één dag stilgelegd moest worden wegens... te weinig verkozenen in het parlement.
“Enkele leden zijn uit het ziekenhuis teruggekeerd om hier te kunnen stemmen,” zei De Roover met een mengeling van medelijden en verbijstering. “Maar mogen we dat écht vragen?” De ironie is schrijnend: het federale begrotingswerk wordt overeind gehouden door zieke parlementsleden op slippers, terwijl de rest een terrasje in Saint-Tropez pakt of 'werkbezoek' speelt in New York.
Parlementaire ‘cinema’ en stuntelige regie
Het debat was nog maar net gestart, of er doken nieuwe problemen op. Tijdens de avondzitting begon de miserie opnieuw: lege banken, schuifelende ministers, en meerderheidspartijen die opzettelijk tijd rekten door de spreker van MR belachelijk veel vragen te stellen. Geen inhoudelijke vragen, wel vertragingsmanoeuvres in de hoop dat er nog wat leden konden binnenrollen om het quorum te halen. Het was een comedyshow waar niemand om kon lachen.
Het mocht niet baten. Drie kwartier later: opnieuw onvoldoende aanwezigen. Of zoals De Roover het zei: “Een cinema.” En dat is het ook. Maar dan een slechte. Zonder publiek. En met acteurs die hun eigen tekst zijn vergeten.
Woordenwisseling met Bouchez: ‘regering light’ op dieet
Tussen het hele spektakel door knalde Georges-Louis Bouchez — MR-voorzitter en meester in het politieke open doekje — even buiten de microfoon op de linkse oppositie. Kamervoorzitter De Roover kreeg het zichtbaar op de zenuwen: “We hebben zeer lang op u gewacht voor het quorum,” beet hij Bouchez toe. Het huis van de democratie was alzo herleid tot een kleuterklas met stoute kindjes.
Kernreactoren, budgetgaten en procedureregels die overboord gaan
En dan waren er nog de inhoudelijke problemen — voor zover die nog van tel zijn in deze chaos. Minister van Energie Mathieu Bihet (MR) dropte op het laatste moment een amendement over de verlenging van de levensduur van kernreactoren Doel 4 en Tihange 3. Volgens de oppositie had dat netjes door de commissie Financiën moeten passeren, maar de meerderheid besloot het gewoon plenair te behandelen. Resultaat: een bijkomende juridische kink in de kabel waardoor de begroting minstens vijf dagen vertraging oploopt.
Een begroting vol gaten, een parlement vol afwezigen
De federale begroting is intussen gedegradeerd tot een halfgare Excel-tabel die noch politiek vuur, noch parlementaire discipline oproept. Waar vroeger gespierde debatten gevoerd werden, zie je vandaag alleen nog parlementairen die hun badge komen scannen om nadien via de achterdeur te verdwijnen richting luchthaven. Terwijl het land kreunt onder inflatie, gezondheidscrises en torenhoge energiefacturen, is de meerderheid vooral bezig met het regelen van hun eigen afwezigheid.
En nu?
Als democratie het toneel van de volksoverheid is, dan is dit federale parlement een kapot decor vol kartonnen acteurs. Als begrotingsbeleid het cement van de samenleving is, dan zie je hier een bouwwerf zonder plannen, zonder arbeiders en zonder werfleider.
Of zoals een kamerlid uit de oppositie het achteraf samenvatte:
“Dit is geen regering. Dit is een politieke Airbnb: je betaalt veel, krijgt weinig, en de eigenaar is onbereikbaar.”
(Foto: Shutterstock)
