In Londen kreeg Hamit Coskun een boete van 240 pond omdat hij voor het Turkse consulaat een koran in brand stak en daarbij de islam beledigde.
De rechtbank bestempelde zijn actie als een religieus verergerde ordedelicten, oftewel: het was zo provocerend dat het volgens de wet onder “harassment, alarm or distress” viel. De boete lijkt klein, maar de symboliek is duidelijk: boeken verbranden mag niet, vooral niet als ze heilig zijn.
Aan de andere kant stond Moussa Kadri, de man die Coskun met een mes aanviel. Hij kreeg een 20 weken gevangenisstraf, maar volledig voorwaardelijk, plus 150 uur taakstraf en tien dagen rehabilitatieprogramma.
Geen directe cel, geen handboeien, maar wel een waarschuwing dat het “een volgende keer wél serieus wordt”.
Het contrast tussen beide straffen zorgt op sociale media voor gefronste wenkbrauwen. Want hoe leg je uit dat een vuurtje stoken in een heilig boek zwaarder weegt dan een fysieke aanval met een mes?
Het Verenigd Koninkrijk lijkt hiermee een vreemde prioriteit te stellen: tast je iemand’s geloofssymbool aan, dan krijg je meteen een boete, tast je iemands lijf aan met poging tot moord, dan krijg je vooral een tweede kans.
