De hoofdstad van Europa verandert in haar eigen Far West – met een publiek dat van niets of niemand nog bang is
Het station Brussel-Zuid had ooit allure. De poort van Europa, waar Eurostars aankwamen en zakenreizigers het land binnenstroomden. Vandaag is het een decor van wetteloosheid, een plek waar toeristen hun valies dichter naar zich toetrekken en Securail-agenten dagelijks twintig keer moeten tussenkomen. Twintig. Per dag. Diefstallen, steekpartijen, vechtpartijen, drugshandel, vandalisme — het is de dagelijkse soundtrack van wat ooit de trots van het Belgische spoor moest zijn.
De poort van de hoofdstad of de poort van de hel?
Wie vandaag in Brussel-Zuid uitstapt, wandelt niet langer een station binnen, maar een parallel universum. Een plek waar de tijd stilstond en de wet enkel nog op papier bestaat. De cijfers liegen niet: 7.310 interventies in één jaar tijd, een record. En dat in een station dat op papier onder de ‘verhoogde waakzaamheid’ van politie en veiligheidsdiensten valt.
Zelfs de aanwezigheid van een politiepost heeft het tij niet kunnen keren. Het enige wat écht verandert, is de aard van het geweld. Waar het vroeger om gauwdieven en overlast ging, vliegen vandaag je de kogels rond de oren. Het Brusselse drugsmilieu rekent af op wandelafstand van het perron. De grens tussen openbaar domein en oorlogszone vervaagt met elke nieuwe schietpartij.
Pompen of verzuipen
Binnen de NMBS weten ze het al langer: wat zich in Brussel-Zuid afspeelt, overstijgt de draagkracht van het spoorbedrijf. Toenmalig CEO Sophie Dutordoir noemde de toestand twee jaar geleden “dramatisch”. Ze eiste hulp van de politiek, maar die kwam er niet. De federale en Brusselse overheden beloofden “nieuwe structuren”, “betere samenwerking” en “camera’s die alles in realtime volgen”.
Het resultaat: méér incidenten, méér uitval bij Securail, en een personeelsmoraal die diep onder het perron zakt.
Agenten spreken van “vechten tegen de bierkaai”. Want wie ze proberen aan te pakken, heeft niets meer te verliezen. “Ze hebben geen papieren, geen geld, geen werk. Ze lachen met boetes, met arrestaties. Ze zijn van niemand bang,” klinkt het. En precies daar wringt het schoentje: een stad waar angst verdwenen is, is een stad waar gezag geen waarde meer heeft.
De Far West van Europa
Minister Quintin (MR) beweert dat de situatie “licht verbeterd” is. Een boude uitspraak, gezien de beelden van steekpartijen, openlijk druggebruik en agressie die zich dagelijks verspreiden via sociale media.
De realiteit is eenvoudiger: Brussel heeft de controle verloren over zijn grootste station — en daarmee over zijn imago als hoofdstad van Europa.
Brussel-Zuid is geen transitpunt meer, maar een spiegel. Een spiegel van falend beleid, bestuurlijke verlamming en een publiek dat geleerd heeft dat er toch geen consequenties volgen. Camera’s, combi’s en protocollen veranderen daar niets aan.
De hoofdstad van Europa is verworden tot haar eigen Far West — met Brussel-Zuid als hoofdstraat, en een publiek dat al lang weet dat niemand nog de sheriff speelt.
(Foto: screenshot YouTube/VRTNWS)
