Tijden zijn veranderd.
Enkele jaren geleden terug kon je nog ongemoeid iemands dood toejuichen aan de andere kant van het politieke spectrum. Maar met de Orange Man terug aan de macht, kan je dat misselijkmakend wangedrag best voor jezelf houden.
Het regent dus ontslagen in de VS van mensen die niets beter vonden te doen dan online hun geluk tonen na de vreselijke moord op Charlie Kirk.
DC Comics heeft intussen schoon schip gemaakt door transgender Gretchen Felker-Martins kersverse Red Hood-reeks meteen te annuleren. Niet uit ideologische overwegingen, maar simpelweg omdat een werknemer die de moord op een medemens toejuicht, zelfs in de door marketing gedreven stripwereld moeilijk te verdedigen valt.
Dat DC daarbij benadrukt dat men “vreedzame, individuele uitingen” wél respecteert, is ironisch genoeg precies de kern van wat Kirk al jaren verkondigt: het recht om een afwijkende stem te laten horen, zonder angst voor repercussies.
De ene mening verdedigen en de andere ridiculiseren met kogels of hashtags, dat is geen inclusiviteit, dat is willekeur.
Het trieste is dat dit hele schouwspel niets meer te maken heeft met strips, superhelden of creatieve vrijheid, maar alles met een cultuur die blijkbaar meer kickt op vijandschap dan op dialoog.
Charlie Kirk was een luidruchtige conservatief, jawel, maar zijn dood verheerlijken verraadt een moreel failliet dat geen enkel regenboogvlaggetje kan wegpoetsen.
Wie vandaag juicht om een kogel voor zijn tegenstander, mag morgen niet klagen wanneer er weer een extra vacature vrijkomt.
