Interessante theorie.
Zo heeft iedereen zijn eigen theorie waarom de Boeing 787 meteen na opstijgen op een hoogte van ongeveer 200 meter abrupt snelheid zou hebben verloren. Experts van het Amerikaanse GE Aerospace, een wereldwijde leverancier van vliegtuigmotoren, zijn onderweg naar India om de cockpitgegevens te analyseren.
Ondertussen kunnen we ook de mening horen van Aviation-expert Captain Steve, met ervaring op de BoeingâŻ777 enâŻ787. Hij vermoedt dat de directe oorzaak van de crash geen motorstoring was, maar een plotseling verlies van lift doordat de flappen te vroeg werden ingetrokken. Bij de analyse van videobeelden viel het hem op dat de vlucht aanvankelijk âvlakâ steeg, maar vervolgens de neus zakte, een teken dat de vleugels niet meer genoeg lift genereerden.
Volgens hem komt dit patroon vaak voor bij flapgerelateerde fouten kort na het opstijgen, waarbij de aerodynamische eigenschappen van het toestel onverwachts veranderen.
Captain Steve stelt dat de copiloot mogelijk per ongeluk de flaphendel omhoog trok in plaats van de hendel voor het landingsgestel. Hierdoor rezen de flappen (essentieel voor lift bij lage snelheid) te vroeg, terwijl het landingsgestel nog niet was ingetrokken, wat het stijggedrag ernstig verstoorde: extra luchtweerstand, te weinig lift, en resulterend in een stall.
Dergelijke verwarringen zijn zeldzaam, maar niet ongekend, zeker wanneer piloten vermoeid zijn of onder hoge werkdruk opereren tijdens de cruciale take-off-fase.
Andere scenarioâs, zoals dubbele motoruitval, vogelinslag of vervuilde brandstof, lijken volgens hem onwaarschijnlijk. Er waren geen visuele of auditieve aanwijzingen van motorproblemen: geen vonken, vlammen of sputteren.
Bovendien vertoonde het toestel tijdens de aanloop naar de crash geen tekenen van structureel falen, wat erop wijst dat de oorzaak vrijwel zeker in de cockpitbeslissingen of -handelingen ligt.
