Carrefour weert elektrische wagens van 18 dakparkings.
De elektrische revolutie krijgt een vervelende bijwerking: je mag met een loodzware batterijauto de toekomst in rijden, maar hem vervolgens niet overal meer parkeren. Carrefour geeft een voorzet en verbiedt elektrische wagens van 18 dakparkings. Te zwaar voor de constructie én bij brand een nachtmerrie voor de brandweer. Misschien moeten we dus eerst onze gebouwen elektrificatieproof maken.
De toekomst is elektrisch. Van moetes. Nieuwe auto’s op benzine en diesel zijn op termijn passé en de automobilist moet vooral begrijpen dat een batterijwagen de enige logische keuze is. Toch?
Alleen is er een klein praktisch probleem: onze infrastructuur is daar niet altijd op voorzien. En dan hebben we het deze keer niet over het elektriciteitsnet dat nog niet is aangepast en het tekort aan laadpalen.
Carrefour komt als eerste met een verbod. Alle 18 dakparkings van zijn Belgische winkels mogen alleen nog gebruikt worden door oud spul. Zeven daarvan liggen in Vlaanderen.
Wie met een elektrische wagen boodschappen gaat doen, mag dus niet meer naar boven. De auto moet beneden blijven staan.
Elektrificeren? Absoluut.
Parkeren? Graag, maar wel op een ondergrond die het gewicht aankan.
Een halve ton extra
Het probleem heet gewicht.
Elektrische wagens hebben door hun batterijpakket gemiddeld 250 tot 500 kilogram meer gewicht dan een vergelijkbare benzine- of dieselwagen, aldus Carrefour.
En die extra kilo’s moeten ergens naartoe.
Veel dakparkings zijn tientallen jaren geleden gebouwd. Ze werden ontworpen voor auto’s die aanzienlijk minder wogen. Zet daar vandaag een hele rij elektrische SUV’s bovenop en je krijgt een merkwaardige confrontatie tussen de groene toekomst en de betonnen werkelijkheid.
Eén zware auto? Geen probleem.
Maar wat als er tientallen tegelijk staan?
Wat als straks iedereen elektrisch rijdt?
Als elektrische auto’s gemiddeld honderden kilo’s zwaarder zijn, duikt vroeg of laat de vraag op of oude parkeergarages, parkeerdekken, bruggen en andere constructies daarvoor allemaal berekend zijn.
Stel dat over enkele jaren een groot deel van het wagenpark elektrisch is.
Dan krijg je geen paar elektrische auto’s op een dakparking meer, maar een hele verdieping vol batterijpakketten op wielen.
Misschien moeten steden dan niet alleen laadpalen installeren, maar ook constructeurs, ingenieurs en betonboeren aan het werk zetten.
En dan is er nog het probleem ‘brand’
Carrefour heeft nog een tweede reden voor het verbod: brandveiligheid.
Een brandende batterij is geen gewone autobrand. De batterij moet langdurig en intensief worden gekoeld en kan na het blussen opnieuw vuur vatten.
Voor de brandweer is dat op een dakparking een extra probleem.
Een dompelcontainer naar de vierde verdieping?
Bij zware batterijbranden kan de brandweer gebruikmaken van grote hoeveelheden water of zelfs een dompelcontainer om een voertuig volledig onder water te zetten.
Alleen: probeer zo’n container maar eens op een dakparking te krijgen.
De toegangsweg kan te smal zijn, en constructie kan het gewicht niet aan. Een brandweerwagen die naar boven moet, is één ding. Een gigantische container vol water naar boven krijgen is nog iets anders.
En nu?
Plots blijkt dat de elektrische transitie niet alleen een verhaal is van laadpalen en batterijen, maar ook van beton, staal en draagkracht. Dat werpt een ongemakkelijke vraag op die de discussie over elektrische auto's te weinig stelt: we vervangen onze auto's door zwaardere exemplaren, maar vervangen we tegelijk onze infrastructuur? Wat als we straks allemaal elektrisch rijden, en de steden ontdekken dat onze parkeergarages eigenlijk gebouwd zijn voor de auto’s van gisteren?
(Foto: P-magazine)
