De afgelopen uren draaide het niet over voetbal, maar over telefoontjes, politieke druk en de heisa rond Folarin Balogun. De Verenigde Staten hoopten de Rode Duivels uit hun concentratie te halen. Het resultaat? België trapte alle commotie zonder pardon het stadion uit.

Bondscoach Rudi Garcia verraste vriend en vijand met een gewaagde basiself. Geen Kevin De Bruyne. Geen Jérémy Doku. Geen Romelu Lukaku aan de aftrap. Een gok? Absoluut. Maar wel eentje die geniaal bleek.

Charles De Ketelaere speelde misschien wel zijn beste interland ooit. Met twee messcherpe goals schoot hij niet alleen de Amerikanen aan flarden, maar ook alle twijfels over zijn vorm weg. Hans Vanaken deed vrolijk mee en bekroonde een sterke prestatie met een doelpunt.

Aan de overkant probeerde Balogun zijn stempel te drukken, maar toen het moment daar was, stond Thibaut Courtois pal. De Belgische doelman hield zijn ploeg recht en maakte duidelijk dat reputaties niets betekenen zodra de bal rolt.

Alsof het nog niet pijnlijk genoeg was voor Team USA, bracht Garcia in de slotfase ook nog Romelu Lukaku en Jérémy Doku tussen de lijnen. De Amerikanen kregen er meteen een nieuwe nachtmerrie bij.

Lukaku had amper tijd nodig om zijn visitekaartje af te geven. In de extra tijd knalde hij de 1-4 onhoudbaar binnen. Wedstrijd gespeeld. Discussie voorbij.

Spanje als volgende tegenstander

Nu wacht Spanje in de kwartfinale. Een tegenstander van een heel ander kaliber, maar de Rode Duivels stappen met vertrouwen dat duel tegemoet. Garcia heeft bewezen dat hij durft te verrassen en dat België meer is dan een ploeg die afhankelijk is van enkele vedetten.

En Donald Trump? Die zal waarschijnlijk nog een telefoontje plegen naar zijn goede vriend Gianni Infantino: “Hello, hello. Gianni? This is Donald. Belgium is a shithole. Can we play the final?”