Bill White trekt van leer tegen Sammy Mahdi na uitspraken over besnijdenissen.
Het Belgische politieke kippenhok was nog maar net tot rust gekomen of Bill White rammelt alweer met het kippengaas. De Amerikaanse ambassadeur, die de voorbije maanden meer dan eens de rol van internationale scheidsrechter in het Belgische debat op zich nam, heeft dit keer Sammy Mahdi in het vizier.
De aanleiding: een interview waarin de CD&V-voorzitter zijn visie gaf op rituele besnijdenissen binnen de Joodse gemeenschap. Wat volgde was opnieuw een diplomatiek incident in miniatuurformaat.
De besnijdenis die politiek wordt
In het debat ging het over de praktijk waarbij religieuze besnijdenissen worden uitgevoerd door mohels, religieuze specialisten die binnen het Judaism de ceremonie begeleiden.
Mahdi probeerde een evenwicht te formuleren tussen respect voor religieuze tradities en medische veiligheid. Volgens hem moet die praktijk blijven bestaan, maar met duidelijke grenzen. Concreet: als er medische handelingen bij komen kijken, moet daar ook medische expertise tegenover staan.
Daarmee verwees hij onder meer naar de omstreden praktijk van orale zuiging tijdens sommige rituele besnijdenissen – een traditie die in verschillende landen al jaren tot discussie leidt.
Amerikaanse bliksemschicht
Voor ambassadeur White was dat voldoende om meteen zwaar geschut boven te halen. Op sociale media reageerde hij furieus en beschuldigde hij de Belgische politicus ervan minachting te tonen tegenover Joodse families in België.
Volgens White getuigen de uitspraken van een gebrek aan respect en zijn ze symptomatisch voor een dieper probleem. Hij sprak zelfs over een “absolute schande” en stelde dat wie dat niet inziet “zo blind is als een mol”.
Het is niet de eerste keer dat White zich stevig mengt in het Belgische debat. De diplomaat lijkt er een sport van te maken om rechtstreeks in de binnenlandse politieke arena te springen wanneer hij meent dat religieuze of geopolitieke gevoeligheden worden geraakt.
Diplomatie of megafoon-diplomatie?
Je kan je vragen stellen bij deze politieke cinema. Ambassadeurs horen traditioneel bruggen te bouwen tussen landen, niet om in elke binnenlandse discussie de sirene te laten loeien. Toch lijkt White zich steeds vaker te gedragen als een commentator in het Belgische politieke praatprogramma.
Het resultaat: een debat dat al gevoelig ligt – religieuze tradities, medische ethiek en kinderrechten – wordt meteen geopolitiek geladen.
Een debat dat blijft terugkomen
De discussie over rituele besnijdenissen is overigens niet nieuw. In verschillende Europese landen duikt ze regelmatig op, telkens wanneer medische experts, religieuze gemeenschappen en politici elkaar proberen te vinden in een compromis tussen traditie en gezondheidsnormen.
Maar zoals zo vaak in België verandert een delicate maatschappelijke discussie al snel in een politiek spektakel.
En zo blijft een minuscuul stukje huid – het beruchte velletje rond de jongeheer – opnieuw voldoende om een diplomatiek stormpje te ontketenen. In het Belgische kippenhok volstaat soms een klein onderwerp om een grote kakofonie te veroorzaken.
(Foto: PD)
