Brussel staat al even al op standje paniek omdat de kerstmarkt blijkbaar op geen kerstballen trekt.
Maar als er wordt gezeverd in Brussel, regent in Frankrijk een zoveelste discussie over⊠jawel, een kerststal. In Béziers heeft burgemeester Robert Ménard opnieuw een kribbe voor het stadhuis gezet.
Elfde jaar op rij, acht veroordelingen op de teller, en nog altijd geen engel die hem komt zeggen dat dit misschien geen uitstekend idee is.
In BĂ©ziers ging het publiek dus vrolijk van âho ho hoâ naar âboe boe boeâ toen MĂ©nard zijn jaarlijkse kerststal onthulde.
Frankrijk kent sinds 1905 een glasheldere wet die zegt, religieuze symbolen op openbare gebouwen? Non merci. Maar MĂ©nard ziet dat anders en noemt zijn critici simpelweg âchagrijnige mensenâ.
De tegenbetogers droegen borden met teksten als âDe kerststal is top! Maar niet hier,â en âWie op secularisme stampt, zet de deur open voor islamisten.â
De man plant trouwens óók een Hanukkah-viering op 15 december. Maar MĂ©nard blijft erbij, de kerststal hoort er omdat het âde roots van BĂ©ziersâ zijn. Kennelijk groeien de wortels daar niet in de grond maar in kartonnen stalletjes.
Ondertussen behoren MĂ©nard en zoân tiental andere burgemeesters tot een soort Kerststalrebellenclub, jaarlijks veroordeeld maar hardnekkig als lelijke tekeningen op een kersttrui.
Marine Le Pen noemt de tegenstand âstomme en bekrompen secularismeâ, en een socioloog waarschuwt dat de hele discussie is verhard door een anti-islamklimaat.
Het échte kerstgevoel anno 2025, niemand blij, maar iedereen heeft een mening.