De AI-app 2wai belooft iets waar zelfs sciencefictionseries voorzichtig mee omspringen.
Namelijk praten met een digitale versie van iemand die niet langer leeft. Voor een maandelijks abonnement maakt de app een volledig avatar van een overledene, op basis van een video van amper drie minuten.
De makers noemen het een ātweeĀrichtingsĀgesprek met wie je mistā. Anderen zouden het een AI-seance met abonnementskosten noemen. Het platform gaat uit van Ć©Ć©n simpele gat-in-de-markt, technologie kan alles, dus waarom niet ook rouwverwerking in een commerciĆ«le formule gieten?
Het systeem werkt opvallend eenvoudig. Je uploadt een korte opname van de persoon in kwestie, het algoritme analyseert stem, mimiek en taalgebruik, en daarna staat er een digitale kopie klaar die gesprekken voert alsof die nooit is weggeweest. De app claimt dat de avatar emoties kan simuleren, herinneringen kan nabootsen en zelfs persoonlijke eigenschappen kan ābegrijpenā.
Critici wijzen erop dat dit niet meer is dan een statistisch model dat doet alsof het iemand kent. Feit blijft dat de grens tussen herdenken en simuleren hier dunner wordt dan ooit.
Sinds de lancering krijgt 2wai de nodige tegenwind. Niet zozeer door technische fouten, maar door de fundamentele vraag of je dit Ć¼berhaupt moet willen.
Rouw is geen abonnement. Nabootsen is geen terughalen. Toch blaast de app moeiteloos leven in digitale versies van mensen die nooit toestemming konden geven.
Als je eindelijk dacht verlost te zijn van je schoonmoederā¦
