Volgens Het Nieuwsblad wordt Zuid-Europa elk jaar een beetje minder leefbaar. Toch stuurt de krant haar journalist Thomas Siffer al wekenlang vrolijk naar Puglia, waar hij tussen de olijfbomen bekende Vlamingen ontvangt voor uitgebreide zomerinterviews. Wij beginnen ons stilaan zorgen te maken.
Het is een vreemde zomer. Aan de ene kant lezen we dat Zuid-Europa kreunt onder ondraaglijke hitte ‘door het klimaat’, dat toeristen beter wegblijven en dat steeds meer Belgen hun Spaanse tweede verblijf inruilen voor... de Kempen.
Aan de andere kant zit Thomas Siffer al wekenlang in Puglia. Niet in een gekoelde bunker. Niet onder een klimaatkoepel. Gewoon buiten. Onder de alles verzengende zon. Met gasten. Aan zee. Op terrassen. Tussen olijfbomen. En opvallend genoeg lijkt iedereen het daar verrassend goed te overleven.
Sterker nog: de foto's tonen lachende mensen in de zon. Er wordt gezwommen. Pasta gegeten. Pizza besteld. Wandelingen gemaakt. Niemand lijkt spontaan te verdampen.
Dat brengt ons toch een beetje in verwarring. Want als Zuid-Italië werkelijk zo onleefbaar is geworden als sommige kranten – Het Nieuwsblad incluis – ons de voorbije weken hebben uitgelegd, dan zou Thomas Siffer stilaan een gevarentoeslag mogen krijgen.
Misschien zelfs een heldenmedaille. Of minstens een extra tube zonnecrème van de werkgever. Want eerlijk is eerlijk: het lijkt een bijzonder risicovolle opdracht. "Vandaag interview ik een BV in Puglia."
"Thomas... weet je het zeker?"
"Ja, hoofdredacteur."
"Maar het is daar... 36 graden!"
"Ik weet het."
"Neem dan toch minstens een fles water mee."
En laat ons vooral hopen dat de volgende reportage niet begint met: "Na drie dagen tussen de olijfbomen te hebben overleefd, waagde Thomas zich voor het eerst opnieuw op een terras."
Gelukkig blijkt de werkelijkheid voorlopig iets minder dramatisch dan sommige klimaatkoppen doen vermoeden. Ofwel is Zuid-Italië toch nog leefbaar. Ofwel is Thomas Siffer de moedigste journalist van Vlaanderen. Wij gokken stiekem op het eerste.
