Van 40 jaar tot bijna 82 — zo hard steeg onze levensverwachting
Wie vandaag geboren wordt in België, mag gemiddeld hopen op een leven van bijna 82 jaar. Mannen halen gemiddeld iets meer dan 79 jaar, vrouwen zelfs ruim 83. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar historisch gezien is dat ronduit spectaculair.
Want draai de klok anderhalve eeuw terug en het plaatje ziet eruit alsof de mensheid permanent op “hard mode” leefde. Rond 1850 schommelde de gemiddelde levensverwachting in België rond amper 40 jaar. Niet omdat iedereen massaal doodviel op zijn veertigste, wel omdat kindersterfte toen door het dak ging. Infecties, vuile drinkwatervoorzieningen, honger, slechte hygiëne en een gebrek aan medische zorg maakten van het leven een loterij met bijzonder slechte kansen.
Pas in de twintigste eeuw begon de curve echt te stijgen. Antibiotica, vaccins, proper drinkwater, betere voeding en sociale zekerheid deden de levensverwachting bijna exploderen. Waar iemand die in 1900 geboren werd gemiddeld ongeveer 47 jaar haalde, zat België tegen 1950 al boven 68 jaar.
Vandaag leven we dus dubbel zo lang als onze voorouders van twee eeuwen geleden. Alleen duikt nu een nieuwe vraag op: niet hoe oud we worden, maar hoe lang we gezond blijven. Want de moderne Belg haalt misschien de 82, maar brengt tegelijk steeds meer jaren door met chronische aandoeningen, stress en pillendozen die groter zijn dan de brooddoos van een scholier.
Kort samengevat: vroeger ging je dood aan cholera, vandaag aan een zittend beroep en drie streamingabonnementen.
