Zouden Marsvrouwtjes eigenlijk sexy zijn?
Hollywood heeft ons jarenlang wijsgemaakt dat buitenaardse vrouwen eigenlijk gewoon fotomodellen zijn met groene schmink, een paar antennes en een futuristisch pakje dat verdacht weinig stof bevat. Maar stel nu dat er écht leven op Mars bestaat. Hoe groot is de kans dat wij een Marsvrouw aantrekkelijk zouden vinden?
Waarschijnlijk ongeveer even groot als de kans dat een octopus een zwak krijgt voor een broodrooster.
Seksuele aantrekkingskracht is namelijk geen universele natuurwet. Ze is het resultaat van miljoenen jaren evolutie. Mensen vallen op menselijke kenmerken: symmetrie in het gezicht, bepaalde lichaamsverhoudingen, een gezonde huid, expressieve ogen... Allemaal signalen die onze hersenen interpreteren als "geschikt om genen mee door te geven".
Een Marsvrouw die zich onder totaal andere omstandigheden heeft ontwikkeld, zou daar vermoedelijk niets van delen. Misschien heeft ze zes ogen, een uitwendig skelet, paarse tentakels of communiceert ze via geurwolken. Voor haar zijn wij waarschijnlijk de vreemde wezens.
Tenzij... de evolutie op verschillende planeten toevallig dezelfde richting uitgaat. Sommige wetenschappers denken dat bepaalde oplossingen – twee ogen voor dieptezicht, een rechtopstaand lichaam, twee armen – zo efficiënt zijn dat ze elders ook zouden kunnen ontstaan. In dat geval zouden Marsvrouwtjes misschien verrassend veel op ons lijken.
Maar zelfs dan blijft de vraag: zouden zij óns aantrekkelijk vinden?
Misschien kijken ze naar een kale, zwetende mens en denken ze precies hetzelfde als wij bij een kwal: interessant organisme, maar ermee daten? Liever niet.
