Werken we om te leven, of leven we om te werken?
Een groeiend aantal Belgen beschouwt een extra inkomen niet langer als een luxe, maar als een economische noodzaak. Uit een bevraging van ondernemingsloket Xerius bij een representatief staal van 1.000 werkende 18- tot 64-jarigen blijkt dat 48 procent van de respondenten een tweede inkomen noodzakelijk acht. Nog eens 22 procent noemt een bijverdienste minstens wenselijk. De economische realiteit dwingt dus steeds meer mensen om buiten hun hoofdberoep bijkomende inkomstenbronnen aan te boren.
Financiële druk bij een op drie
Hoewel een meerderheid van de ondervraagden (57 procent) aangeeft zonder grote problemen rond te komen, blijkt dat één op de drie Belgen aan het einde van de maand niets overhoudt. Voor 14 procent is de situatie zelfs precair: zij halen het einde van de maand financieel niet. Dit structurele tekort zet velen aan tot actie, al gebeurt dat met grote verschillen tussen generaties.
45-plussers onder druk
Opmerkelijk is dat vooral de oudere segmenten van de actieve bevolking financieel in de knel zitten. Meer dan één op de zes 45- tot 55-jarigen en één op de zeven 55-plussers slaagt er soms of zelfs nooit in om de maand financieel af te sluiten. Dat contrasteert scherp met de jongere generaties: binnen Generatie Z (geboren tussen 1995 en 2012) en Generatie Y (1980-1994) geeft respectievelijk 20 en 17 procent aan makkelijk rond te komen én te kunnen sparen. Bij Generatie X (1965-1979) en de babyboomers (1946-1964) zakt dat percentage naar 6 en 4 procent.
De verklaring ligt deels bij verschillen in arbeidsregimes en bijverdiencapaciteit. Oudere werknemers werken vaker deeltijds, terwijl ze minder snel bijverdienen via flexi-jobs of zelfstandige activiteiten. Jongere generaties zijn daarentegen sneller geneigd om zelfstandig bij te klussen of een eigen zaak op te starten, al dan niet in bijberoep. Deze grotere ondernemingsbereidheid zorgt voor extra financiële buffers in een instabiele economische context.
Tweede job als vangnet
Vandaag heeft iets meer dan een kwart van de ondervraagden al een tweede job. De interesse om er één op te nemen is echter wijdverspreid: acht op de tien werkenden staan ervoor open, zelfs als het pas op langere termijn zou zijn. De populairste vorm van bijverdienste is de flexi-job, gevolgd door zelfstandige activiteiten in bijberoep en vrijwilligerswerk met kostenvergoeding.
Een op de zes respondenten geeft aan dit jaar nog actief op zoek te gaan naar een extra inkomstenbron. Vooral mensen die vandaag moeilijk of niet rondkomen, tonen een verhoogde actiebereidheid. Voor 36 procent van deze groep is de actuele economische onzekerheid de directe aanleiding om nu stappen te zetten richting een tweede job.
Economisch signaal
De cijfers signaleren een structurele kentering op de Belgische arbeidsmarkt. Waar een extra job vroeger vaak geassocieerd werd met ambitie of zelfontplooiing, groeit het fenomeen nu uit tot een sociaal-economische noodzaak. De druk op het gezinsbudget — zelfs bij voltijdse tewerkstelling — vertaalt zich steeds vaker in de zoektocht naar extra inkomsten, waarbij jongere generaties beter lijken voorbereid om die sprong te maken dan de oudere cohorten.
De tweedeling tussen wie financieel standhoudt en wie maandelijks op de rand balanceert, wordt almaar zichtbaarder. En die kloof loopt opvallend genoeg niét langs de leeftijdslijn die men zou verwachten.
(foto: Shutterstock)
