Het begint de ruggengraatloze Europese regerings(leiders) te dagen dat er nog altijd geen oplossing is voor het probleem Rusland. Dat is al zo sinds de Bolsjewistische revolutie van 1917. Eerst was er de dreiging van het communisme, dan de Koude Oorlog, en nu de Russische schurkenstaat aan de grenzen van Europa.
Zelfs als er een wapenstilstand komt in Oekraïne, blijft die schurkenstaat daar vrolijk zitten met aan het hoofd een oorlogscrimineel van het zuiverste water die een moordende voorraad raketten aan het produceren is. Het Franse roze gebakje dat het Élysée leidt kwam deze week tot de verbijsterende vaststelling dat ze na al hun getater van de voorbije maanden eigenlijk nul oplossingen hebben.
Nu, 35 jaar na de val van het IJzeren Gordijn, laten ze dat probleem nog altijd rotten. En daarvoor was het meer dan 70 jaar aan het etteren. Door het gebrek aan leiding en visie slagen ze er niet in om zelfs maar oplossingen te bedenken die ons uit de eeuwigdurende Koude – of bij wijlen warme – Oorlog kunnen houden. We hadden de socialist Robertson die in 2020 aan Poetin zei dat hij de formulieren moest invullen om lid te worden van de NAVO. We hebben Willy Claes gehad die meer bezig was met roze geld dan met de Russen. En we hebben ook nog Herman Van Rompuy gehad die minzaam glimlachte naar de Russische president, niet begrijpend dat Russen glimlachende hoofden aanzien als hypocriete hoofden met heimelijke plannen. En dan was er nog Charles Michel, die vooral opviel met zijn smoutebollen-Engels dat zelfs niet meer in de huidige Belgische kleuterscholen wordt gesproken. Zou Charles beseft hebben dat er Russen bestaan in deze wereld?
In 2025 is het beeld nog erger. We hebben een voorzitter van de Commissie, Ursula von der Leyen, die er vooral om bekend staat haar adoratie voor de “Great Reset” uit te kirren. Alsof die reset, een natte droom van de sukkeleconoom Klaus Schwab, er ooit zou komen. Ze is ook bekend om haar drang om met rode oortjes onze communicatie met ons lief te lezen. Maar haar eigen communicaties met haar lieven en met de farmaceutische industrie, die mogen wij natuurlijk niet lezen.
Twee dagen geleden gingen ze allemaal op schoolreis naar het Witte Huis. Toegekomen in Chevy’s met een cilinderinhoud van zo’n 6 liter om hun dédain voor de klimaatopwarming te illustreren. Daar namen ze braaf plaats op hun bankjes in de klas bij meester Donald, om er de beste van de klas te wezen door de meester op te likken. Tijdens W.O. – werkelijkheidsonderricht. Allemaal met een ezelsoor op hun hoofd. Meer dan de meester oplikken kwam er alvast niet uit. Ze zijn zelfs voor een president met een economie zo groot als de Benelux geen volwaardige gesprekspartners.
Er is een immens probleem van leiderschap in Europa. Dit oude continent is een vergaarbak van stokoude natiestaten die, buiten palaveren, niets daadwerkelijk presteren om onze veiligheid te garanderen. Ze kunnen alleen miljarden van onze zuurverdiende spaarcenten spenderen aan wapentuig dat vervolgens met een drone van 400 euro naar de verdoemenis wordt geschoten.
Ja, op dit moment kunnen we niet anders dan investeren in wapens. Maar dat komt omdat men in 2000, toen Poetin lid wou worden van de NAVO, niet mans genoeg was om hem in een keurslijf als lid te ontvangen. Hij had gedurende 10 tot 15 jaar een transitie moeten doorlopen om een brave, eerlijke jongen te worden – samen met zijn vrienden van de Russische staatsmaffia. Nu, in 2025, wordt er alweer niets anders gedaan dan het probleem benoemen. Oplossingen krijgen we niet. Macron zegt dat we niet naïef mogen zijn. Maar we zijn helemaal niet naïef. We willen dat híj het probleem oplost, in plaats van ons verwijten te maken over naïviteit.
Zoals dat ook geldt voor andere onderwerpen waar politici de problemen zien maar ze niet oplossen. Onder andere migratie, energie, onderwijs, de eigen markt, technologische ontwikkeling, ruimtevaart, defensie, het terughalen van de massaproductie en het in huis halen van de volledige productieketen. Toen de euro werd ingevoerd, was de economie van Europa ongeveer even groot als die van de VS. Intussen is er een kloof van maar liefst 30%. De ezelsoren hebben Europa verkwanseld.
Het ontbreekt niet alleen aan leiderschap, maar zelfs aan visie om die problemen aan te pakken. De totale onmacht om ook maar een begin van een oplossing te verzinnen. Men zou bijvoorbeeld Poetin kunnen uitnodigen om alsnog lid te worden van de NAVO, met een transitie van 10 tot 15 jaar. Een transitie naar een echte vrije markt, weg van het half-communisme en de staatsmaffia. Ook om lid te worden van de EU. Dan hebben we meteen genoeg grondstoffen en ruimte om te doen wat we willen doen. Van Ierland tot aan de Beringzee.
Maar neen. Die creativiteit, die wil om van de wereld iets te maken, ontbreekt totaal. Onze politici zijn alleen maar goed in het verzekeren van hun eigen postjes, niet in het redden van de wereld.
Als we in Europa niet snel een politieke omwenteling krijgen die dit allemaal goed aanpakt, dreigen we voor een heel lange tijd de boot te missen.
