Het KMI meldde deze week dat 2025 het droogste jaar in bijna een halve eeuw was. Niet bepaald de indruk die je kreeg wanneer je afgelopen zomer tussen de buien door naar buiten sloop. En 2024 was dan weer officieel het natste jaar sinds het begin van de metingen. Twee opeenvolgende extremen, volledig tegengesteld. Als klimaatpaniek je hobby is, krijg je nu dus een gratis hersentwist: droog = bewijs van klimaatverandering, nat = ook bewijs van klimaatverandering. Je kan het klimaat niet meer verkeerd hebben. Handig.
Van nat naar droog: hetzelfde, maar dan anders
Volgens KMI-baas David Dehenauw is de verklaring simpel, zo vertelt hij in ‘Het Nieuwsblad’: warmere lucht kan meer waterdamp bevatten. Daardoor kan het harder regenen… én harder uitdrogen. Een beetje zoals je schoonmoeder: ze kan harder zeuren, maar ook harder zwijgen. Het gaat om extremen, zeggen experts.
Hydrologisch gezien klopt het: warmere lucht slurpt vocht uit de bodem, maar kan tegelijk massieve buien dumpen zodra de spons verzadigd raakt. Het is vooral de duur van weersituaties die veranderd is. Highs en lows blijven langer hangen, waardoor we wekenlang verzuipen in de regen, of schroeien in de zon.
Water tekort? Hangt af van hoe je telt
Professor Patrick Willems (KU Leuven) benadrukt in dezelfde krant dat droogte in Vlaanderen extra gevoelig is door verharding en slechte waterinfiltratie. We voeren water te snel af, grondwater vult zich te traag. Resultaat: snel problemen. Denk aan de overstromingen in 2021 en 2023.
Toch bleef de sfeer in 2025 relatief kalm. Waarom?
Het jaar begon nat door 2024, grondwaterstanden waren hoog. In juli heeft het genoeg geregend om de ergste schade te vermijden. Geen extreme hittegolven die de grond bakten.
Maar de bodems staan nu weer lager dan normaal. We beginnen 2026 dus met minder buffer. En als ook de komende maanden droog vallen, wordt het echt lastig voor landbouw en drinkwatervoorziening.
Wat nu?
Droogtepreventie is vooral nat houden wat valt. Minder beton, meer infiltratie, regenwater bufferen, regenwaterputten verplichten.
Dat klinkt allemaal logisch, maar het stuk in Het Nieuwsblad maakte het verwarrend omdat ze “droogste jaar”, “geen waterproblemen”, “maatregelen” en “perceptie” op één hoop gooiden.
De essentie: er valt misschien minder neerslag, maar als je water vasthoudt in plaats van wegspoelt, voelen burgers de droogte pas later.
De conclusie van P-magazine
2024 was te nat, 2025 te droog, en 2026? Dat hangt af van de wolken, betonmolens én hoe snel België haar regenwater blijft wegspoelen alsof het toxisch afval is. Maar één ding staat vast: wie het klimaat wil begrijpen via krantenkoppen, gaat nog wat dorst krijgen.
