Er is slecht nieuws voor mannen die elke avond hun kip met rijst afwegen en hun leven laten bepalen door een spiegel in de fitness. Volgens een recente bevraging blijken vrouwen namelijk veel liever tegen een ‘dad bod’ aan te kruipen dan tegen een strak afgelijnd wasbord waar je kaas op kunt raspen. En nee, dat is geen excuus dat mannen zichzelf wijsmaken na hun derde pint: het staat zwart op wit.
Uit een enquête bij 2.000 mensen blijkt dat bijna zes op de tien vrouwen een man verkiezen met een lichte bierbuik of reservebandje boven een gespierde Adonis. Denk minder sportschoolposter, meer gezellige zetelvibes. Of zoals Hollywood het al jaren bewijst: een lichaam dat eruitziet alsof het ook effectief plezier maakt in het leven.
Acteurs als Vince Vaughn, Seth Rogen, Jon Hamm, Adam Sandler, Leonardo DiCaprio en zelfs een iets minder afgelijnde Chris Pratt worden massaal genoemd als voorbeelden van dat ideale midden: mannelijk, comfortabel en niet voortdurend bezig met macro’s.
De klassieke gespierde atleet? Die scoort beduidend slechter. Slechts één op de vijf vrouwen gaf aan te vallen voor het atletische type à la Cristiano Ronaldo. Blijkbaar is een lichaam dat eruitziet alsof het permanent in wedstrijdmodus staat toch iets minder uitnodigend voor een ontspannen avond in de zetel.
En voor de duidelijkheid: het gaat hier niet om extreem overgewicht. Dat blijft ook voor vrouwen een brug te ver. Slechts een heel kleine minderheid voelde zich aangetrokken tot zwaar corpulente types, hoe sympathiek iemand als Jack Black ook moge zijn. De ‘dad bod’ zit duidelijk in die comfortabele zone tussen “ik zorg voor mezelf” en “ik eet ook gewoon frieten”.
Opvallend is dat ook andere lichaamstypes het moeten afleggen. Het magere rocksterlichaam, zoals bij Mick Jagger of Jarvis Cocker, scoort nog een bescheiden tien procent. En de spierbundels, denk Dwayne Johnson of Arnold Schwarzenegger, bengelen helemaal onderaan.
Waarom? Volgens de onderzoekers voelen vrouwen zich simpelweg meer op hun gemak bij een man die niet constant lijkt te trainen voor een Marvel-auditie. Een ‘dad bod’ straalt toegankelijkheid uit, minder competitie en vooral: gezelligheid. Geen intimidatie, geen prestatiedruk, gewoon iemand die ook eens een pizza durft bestellen zonder zich te excuseren.
De conclusie is dus pijnlijk simpel voor de fitnessfanaten: hoe harder je probeert perfect te zijn, hoe groter de kans dat je voorbijgestoken wordt door een man met een zachte buik, een goed gevoel voor humor en een koelkast waar ook bier in staat.
Misschien wordt het tijd dat de sportschool niet langer draait om er strak uitzien, maar om gewoon gezond te blijven. Want als het van vrouwen afhangt, wint de zetel het steeds vaker van de loopband.
