Rapport waarschuwt voor langere wachttijden en druk op ziekenhuizen.
De plannen van Frank Vandenbroucke om de inkomsten van artsen te begrenzen, zorgen voor onrust in de medische wereld. Uit een recente bevraging onder Vlaamse specialisten blijkt dat de helft van de artsen overweegt hun privépraktijk te sluiten als het loonplafond effectief wordt ingevoerd. De gevolgen zouden volgens ‘Het Laatste Nieuws’ verstrekkend zijn: langere wachttijden, overvolle ziekenhuizen en een systeem dat zijn eigen draagkracht overschat.
Een hervorming met risico op bijwerkingen
De onafhankelijke denktank Vista Minds peilde bij 146 Vlaamse arts-specialisten naar de impact van de aangekondigde maatregel. Ondanks het beperkte aantal deelnemers is de steekproef representatief voor de bredere medische sector. De resultaten laten weinig aan de verbeelding over: een streng loonplafond zou volgens HLN het voortbestaan van talloze privépraktijken in gevaar brengen.
Zeven op de tien artsen voelen hun financiële ademruimte al langer kleiner worden. De helft zegt ronduit dat ze niet kunnen overleven als de grens op 25 procent boven het officiële tarief wordt gelegd. Nog eens een derde twijfelt, terwijl slechts één op de vijf gelooft dat ze zonder ingrijpen kunnen blijven functioneren.
De federale ingreep: 25 procent boven het RIZIV-tarief
De kern van het debat ligt bij het plan van Vandenbroucke om artsen niet langer volledig vrij te laten in hun ereloonbepaling. In de nieuwe regeling mogen ze nog maximaal 25 procent boven het officiële RIZIV-tarief aanrekenen.
Een eenvoudige rekensom maakt de impact zichtbaar: een behandeling die vandaag 40 euro kost, mag straks nog slechts 10 euro extra opleveren. Veel artsen vinden dat te weinig om hun praktijk draaiende te houden. Voor hen betekent dat niet alleen een lager inkomen, maar ook een fundamenteel risico op faillissement.
Van arts tot ondernemer
De moderne privépraktijk is geen dokterskabinet meer met één secretaresse, maar een kleine onderneming met personeel, investeringen en administratie. De bevraging toont dat een gemiddelde praktijk zeven werknemers telt. Minder inkomsten betekent niet enkel dat artsen minder verdienen, maar ook dat die kleine ecosystemen op de rand van verdwijnen zouden staan.
Het financiële aspect is volgens het rapport niet de hoofdreden waarom artsen kiezen voor een zelfstandige praktijk. Patiënttevredenheid, autonomie en een betere balans tussen werk en privé staan bovenaan. De geplande ingreep bedreigt dus niet enkel hun inkomen, maar ook de manier waarop ze zorg willen organiseren.
Ziekenhuizen niet klaar voor toevloed
Als zelfstandige artsen massaal de handdoek in de ring gooien, komt de druk op de ziekenhuizen te liggen. Volgens de cijfers van de bevraging is het huidige ziekenhuisnetwerk niet in staat om het extra aantal patiënten op te vangen.
Vandaag wacht een patiënt gemiddeld elf weken op een eerste consultatie. Als privépraktijken verdwijnen, zou die wachttijd oplopen tot 24 weken — bijna een half jaar. Voor sommige specialismen, zoals cardiologie en urologie, waar de wachttijden nu al hoog liggen, kan dat oplopen tot een jaar.
Het risico is duidelijk: de patiënt betaalt uiteindelijk de prijs, niet alleen financieel maar ook met tijd — het meest schaarse goed in de gezondheidszorg.
Tussen idealisme en realiteit
Het is duidelijke dat het zorgnetwerk buiten het ziekenhuis cruciaal is. Privépraktijken vormen een essentieel vangnet, en hun verdwijnen zou de toegankelijkheid en kwaliteit van de zorg ernstig aantasten.
Vista Minds stelt daarom voor om na te denken over een alternatief model dat de betaalbaarheid van de zorg bewaart zonder de autonomie van de arts te vernietigen. Op 14 oktober organiseert de denktank in Leuven een symposium waar nieuwe pistes worden besproken. Doel: hervormen zonder af te breken.
(Foto: Bert Van Den Broucke/ /Photo News)
