Heel België roept, de regering zwijgt.
De vakbonden ACV en ABVV hebben collectief besloten dat het tijd was voor een nationale staking. En dus rijdt, vliegt en vaart er vandaag amper nog iets. Met deze nationale gijzelingsactie brengen ze een niet mis te verstane boodschap aan de regering-De Wever? "Miljarden voor wapens, kruimels voor werkmieren." Ze leggen ze het land plat, in de hoop dat er deze keer wél iemand luistert.
De motoren vallen stil
Van Zaventem tot Charleroi, van Antwerpen tot Eupen: overal staan vandaag rijen wachtende reizigers, gestrande pendelaars en zuchtende werkgevers. Op Brussels Airport en Charleroi Airport is het simpel: geen enkele vlucht vertrekt nog.
Bij De Lijn blijft één op drie bussen in de stelplaats staan, de helft van de trams komt zelfs niet eens uit bed. Ook de MIVB, normaal de reddingsboei voor gestrande Brusselaars, moet het doen met een uitgeklede dienstregeling: enkel metro 1 zal het bijwijlen proberen.
Bij de NMBS is het iets minder dramatisch, al is dat relatief: zes op de tien IC-treinen rijden nog, de helft van de lokale en S-treinen ook. Wie een piekuurtrein verwachtte, mag die alvast uit zijn dromen schrappen.Ook het internationale treinverkeer ligt plat.
De boodschap: harder, sneller, flexibeler... of niet?
De vakbonden mikken hun woede rechtstreeks op de federale regering-De Wever. Volgens hen is de boodschap duidelijk: er is geld voor alles – gevechtsvliegtuigen, fiscale cadeaus voor bedrijven – maar wie werkt, mag vooral harder en flexibeler werken, terwijl zijn/haar loon wordt ingevrorenn net als de pensioenen van de volgende generatie.
Het ACV noemt het federale beleid zonder omwegen "een afbraakoperatie". Bij het ABVV lezen de pamfletten lezen als een oorlogsverklaring: wie de werkende Belg tegen zich krijgt, zal het geweten hebben.
Actie overal, chaos gegarandeerd
In zowat elke uithoek van het land zijn vandaag manifestaties gepland: Antwerpen, Gent, Brussel, Hasselt, Roeselare. Ook in Wallonië, met acties in Charleroi, Luik, Namen, La Louvière en andere bolwerken van het sociaal verzet.
Last but not least krijgt ook de scheepvaart rond de haven van Antwerpen klappen: vrachtwagens die aanschuiven, kranen die stilstaan, containers die zich opstapelen. Alleen in het onderwijs lijkt alles min of meer zijn normale gangetje te gaan. Blijkbaar vond het onderwijspersoneel het deze keer belangrijker om de leerlingen niet nóg een dag extra op straat te zetten.
Spoorstaking: aflevering 23
Dat de NMBS deze week ook alweer staakt, verbaast niemand nog. Maandagavond om 22 uur begon de zoveelste 24-urenstaking - nummer 23 dit jaar. Ze serveren de gebruikelijke cocktail van grieven: geplande verhogingen van de pensioenleeftijd, hervormingen bij HR Rail, en vooral een almaar groeiende frustratie over hoe de federale regering het spoorbedrijf uitkleedt tot een skelet dat nog net kan fluiten in de wind.
De NMBS trok een alternatieve dienstregeling uit de kast, gebaseerd op het werkwillige personeel – die steeds zeldzamer wordende soort in stakingstijden. Toch mogen reizigers het vergeten: wie rekent op een normale ochtendspits, kan net zo goed thuisblijven of een stevige wandeling plannen.
En nu ?
Zal deze nationale staking iets veranderen? De ervaring leert dat federale regeringen zelden wakker liggen van een dagje collectieve verontwaardiging. Doch: de werkende Belg laat vandaag zijn ongenoegen luid en duidelijk horen. Jammer dat Hij dat niet deed in het stemhokje.
(Foto: Philip Reynaers/Photo News)
