Mond-op-mondreclame met een hartslag.
Reanimeren lijkt vandaag vanzelfsprekend: iemand zakt in elkaar, we bellen 112 en beginnen met borstcompressies. Toch is die levensreddende techniek nog niet zo oud. De moderne hartmassage werd pas rond 1960 wetenschappelijk onderbouwd en gecombineerd met mond-op-mondbeademing. In 1966 volgden de eerste officiële Amerikaanse richtlijnen voor reanimatie.
Daarvoor experimenteerden artsen al eeuwen met allerlei methodes om mensen die schijndood leken weer tot leven te wekken. Van lucht in de mond blazen tot aan de tong trekken: de medische geschiedenis heeft behoorlijk wat merkwaardige pogingen op haar kerfstok.
Gelukkig zijn we intussen een stuk verder. En één gouden regel blijft overeind: ook wie nooit heeft leren reanimeren, kan levens redden door meteen 112 te bellen, de instructies van de operator te volgen en zo nodig borstcompressies uit te voeren.
Kwestie van het hart op de juiste plaats te hebben. Letterlijk, deze keer.
