Een wereldtitel, een compleet ontspoorde feestnacht en vervolgens… afpersing. Tom Boonen beleefde na zijn wereldtitel in Madrid in 2005 een avond om nooit te vergeten.

In ‘Happy Hour’ blikt de ex-renner 21 jaar later terug op de uitzinnige festiviteiten. En die eindigden op z'n zachtst gezegd behoorlijk bizar. Want na zo'n wereldtitel moet er natuurlijk gevierd worden. En Boonen liet die kans niet liggen.

“We zijn zwaar op stap geweest”, vertelt Boonen. Alleen was er één klein probleem: wat doe je met een peperdure regenboogtrui en een medaille als je zelf ondertussen de ene pint na de andere achterover tikt? Boonen dacht een oplossing te hebben.

Regenboogtrui als inzet

Hij gaf zijn kostbare souvenirs mee aan iemand die naar eigen zeggen de volgende ochtend zijn ouders op de luchthaven zou zien. Zo konden de wereldkampioen en zijn entourage rustig verder feesten zonder zich zorgen te maken over de trofeeën.

“Dus ik heb mijn trui en mijn medaille afgegeven aan een gast, zodat ik ze zeker niet zou kwijtraken”, zegt hij. Een logische redenering. Alleen bleek de uitvoering iets minder waterdicht.

En toen kwam het losgeld

De persoon aan wie Boonen zijn spullen had toevertrouwd, bleek ze namelijk niet zomaar terug te geven. Integendeel. De regenboogtrui veranderde plots van souvenir in onderhandelingsfiche.

“Die hebben ze dan meegenomen en mij eigenlijk afgeperst. Ze vroegen losgeld om mijn trui en mijn medaille terug te krijgen.”

Boonen laat zich niet chanteren

Volgens Boonen duurde het twee à drie dagen voor duidelijk werd wie zijn spullen precies had. Daarna kwamen er duidelijke voorwaarden op tafel.

“Ze zeiden: ‘Kijk, je krijgt die terug, maar je moet naar een avond komen.’ Ik weet niet meer waar dat juist was.”

Maar wie dacht dat Boonen zich zomaar zou laten chanteren, had buiten de koppigheid van de kersverse wereldkampioen gerekend. “Ik zei: ‘Je gaat die gewoon teruggeven.’ En uiteindelijk hebben ze die gewoon teruggegeven. Ik heb het been stijf gehouden”, aldus Boonen.

Uiteindelijk kreeg Boonen zijn wereldkampioenentrui en medaille dus terug. Maar daarmee was de feestnacht nog niet helemaal verteerd.

Boonen wandelde pas weer het hotel binnen toen het gezelschap alweer naar de luchthaven moest vertrekken. Een uitgebreide douchebeurt of rustig ontbijt zat er dus niet meer in. “Ik heb wat deo onder mijn oksels gespoten, een ander T-shirt aangedaan en we zijn naar de bus vertrokken.”