Op de Nürburgring Nordschleife draait alles om snelheid. Altijd. Hoe sneller, hoe beter. Raceteams leven er voor rondetijden, autofabrikanten gebruiken het asfaltlint als ultieme schaamteloze borstklopperij. “Kijk mama, zonder handen.” De snelste straatauto die er ooit rondging? Dat is de Mercedes-AMG AMG One, een supercar met letterlijk Formule-1-techniek aan boord. Maar aan elk record hangt ook een staartje. Of beter: een slak.
Want ja hoor, ook de traagste auto die ooit officieel over de Nordschleife kroop, is nu bekend. En die titel gaat niet naar een oude bestelwagen met lekke band, maar naar de Ligier JS50.
Ligier is zo’n merk dat je óf volledig onderschat, óf compleet vergeten bent. En dat is eigenlijk onterecht. Het Franse merk begon ooit met de JS2, een sportwagen die wél serieus genomen moest worden. Het bouwde racewagens, nam zelfs de laatste producties van de Citroën SM voor zijn rekening en had in de jaren negentig een eigen Formule 1-team. Met succes zelfs: Olivier Panis won in 1996 de Monaco Grand Prix in een Ligier. Dat is autosportadel, geen voetnoot.
En precies dat merk schreef nu geschiedenis… door bijna een halfuur over de Nürburgring te doen.
De klok stopte na 28 minuten en 25,8 seconden. Voor wie het even wil laten bezinken: in die tijd kun je normaal gezien een koffie halen, je mails checken én een existentiële crisis krijgen. De JS50 is namelijk een zogenaamde quadricycle, een categorie die je ook kent van een Renault Twizy of Citroën Ami. Vier wielen, twee zitjes en een motor die je eerder met respect dan met enthousiasme aanspreekt.
Onder de motorkap zit een diesel met acht paardenkrachten. Acht. Dat is het moment waarop je het woord “vermogen” automatisch fluisterend uitspreekt. De topsnelheid bedraagt 45 km/u, wat meteen het grote voordeel verklaart: elke bocht op de Nordschleife kan gewoon volgas genomen worden. Remmen is optioneel. Geduld verplicht.
Alsof het nog niet absurd genoeg was, zaten er ook nog twee volwassen mannen in. Franse journalisten Nicolas Meunier en Martin Coulomb namen plaats aan boord, wat de pk-gewichtsverhouding herleidde tot iets wat natuurkundigen liever niet berekenen. Al maakt het weinig uit: als je constant op je topsnelheid rijdt, voelt elke extra kilo toch vooral als ballast.
Voor de gelegenheid kreeg de JS50 een speciale aankleding, met racestrepen, opvallende wielen en het nummer 26: een knipoog naar het jaar waarin het record werd gereden. De 96 verwijst dan weer naar die legendarische Monaco-zege in 1996. En jawel: deze uitvoering gaat ook echt in productie, als eerbetoon aan een merk dat zowel razendsnel als pijnlijk traag geschiedenis schreef.
Over eerbetonen gesproken: elke Ligier draagt steevast de letters JS in zijn naam. Dat is een verwijzing naar Jo Schlesser, de beste vriend van oprichter Guy Ligier, die in 1968 om het leven kwam tijdens de GP van Frankrijk. Sindsdien dragen sportwagens, racewagens én microcars zijn initialen mee. Zo werd de JS43 ooit een winnaar in Monaco, en is de JS50 nu officieel de langzaamste held van de Nürburgring.
Snelste en traagste. Formule 1 en brommobiel. Het is maar weinig automerken gegeven om beide uitersten zo elegant (of zo hilarisch) te combineren. En ook dit is een record. En records, daar houden we van. Zelfs als ze 28 minuten duren.
