Vreemdgaan. Bijna iedereen heeft er een uitgesproken mening over. Tot het plots niet meer over ‘anderen’ gaat, maar over onszelf, of onze partner. Iedere maandag laten we een Vlaming of Vlaamse aan het woord die ooit buiten de klassieke lijntjes van haar relatie kleurde. Deze week vertelt een getrouwde vrouw met twee kinderen hoe jarenlang onschuldig geflirt met een eveneens getrouwde collega tijdens het jaarlijkse personeelsfeest plots volledig uit de hand liep. En alsof dat nog niet genoeg stress opleverde, keek ze na hun avontuurtje op haar telefoon: middernacht. Haar echtgenoot stond zoals afgesproken enkele honderden meters verderop op haar te wachten. Ze had nog een paar minuten om nog wat ‘sporen weg te werken’. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan.
In het begin van het nieuwe jaar, hebben we altijd een feestje op het werk. Ook vorig jaar. Om 17 uur komt iedereen bij elkaar in de grote vergaderzaal, is er champagne – of fruitsap voor diegenen die geen champagne drinken – en houdt de grote baas een speech. Daarna zakken we af naar een restaurant in Antwerpen, daarna trekken we de stad in voor nog een drankje.
Nu is het zo dat mijn vrouwelijke collega’s van dat jaarlijks personeelsfeest een wedstrijdje om-ter-meest-sexy houden en ik geef toe: ik wil niet onderdoen voor hen. Voor vorig jaar had ik gekozen voor een strakke zwarte broek, een zwart doorkijktopje en daaronder een zwarte beha.
Sinds ik er werk, is er eigenlijk een soort van spanning tussen mij en mijn collega Jan. We vinden elkaar aantrekkelijk, zonder meer te verlangen, en we zijn allebei getrouwd en hebben ieder twee kinderen. We flirten weleens met elkaar, maar meer dan dat nooit. Of toch niet tot die vrijdag.
Het gebeurt niet vaak dat ik drink en als ik dan drink, dan ben ik snel tipsy: wellicht dat het daar wat mee te maken had. In ieder geval: ik kreeg ineens de gekke ingeving om Jan plat op zijn snoet te kussen. Lippen tegen lippen, weet je wel. En dat na mijn eerste glas champagne, wat ik al voelde dus. Nadien bleef hij de hele avond zo’n beetje aan me plakken. Schoof in het restaurant waar we gingen eten naast mij aan tafel. Dat soort dingen.
Hij begon me heftig te kussen en ik geraakte echt mega opgewonden.
Daarna gingen we wat drinken in de buurt. Sommige collega’s gingen al naar huis na het restaurant, maar de meesten gingen nog mee voor een drankje. Op een gegeven moment moest ik gaan plassen. Ik ging naar het toilet, rechts voor de kant van de ‘vrouwen’ en net toen ik het deurtje van ‘mijn toilethokje’ zal ik maar zeggen dicht wilde trekken, ging dat niet: Jan was me gevolgd blijkbaar en hield de deur tegen. Toen ging het snel. Plots stond hij samen met mij in dat toilethokje, hij begon me heftig te kussen en ik geraakte echt mega-opgewonden. Mijn verstand wilde datgene wat er aan het gebeuren was onmiddellijk een halt toeroepen, maar mijn lichaam kon het niet opbrengen zich te verzetten, dat smeekte naar meer. Het enige waar ik aan dacht – en wat ik ook meermaals heb uitgesproken: “Kom asjeblief niet in me klaar!” Ik neem wel de anticonceptiepil, maar de kans bestond dat mijn echtgenoot later die nacht nog wat van me zou verlangen, en ik zou niet weten hoe ik een poes met zaad zou moeten uitleggen.
Toen trok Jan zijn lid uit mij en ik wilde hem manueel verder ‘helpen’ tot hij in de toiletpot zou schieten, maar zijn sperma vloog tot in mijn gezicht en mijn haren. Net toen ik voor de spiegel stond en aan het denken was: ‘Hoe krijg ik dat nu uit mijn haar?’ kreeg ik telefoon. Het was mijn man. ‘Schat, ik ben er’, zei hij. Ik keek naar de klok op mijn telefoon. Fuck, het was exact middernacht! We hadden afgesproken dat ik stipt om middernacht voor mijn werk zou staan, en dat hij me daar zou oppikken. ‘Ik ben onderweg, twee minuten!’ zei ik en ik hing op.
Ik panikeerde. Ik kon op twee minuten – of misschien drie – daadwerkelijk tot op mijn werk geraken: dat was slechts enkele honderden meters van het café waar we zaten. Maar hoe moest ik dat sperma op twee minuten uit mijn haar laten verdwijnen? Ja zàg natuurlijk niet dat het mannelijk zaad was, maar je rook het wel. Ik rook het. Ik vroeg aan Jan hoe we dat gingen oplossen. Die was weg en kwam een halve minuut later terug met een halfvol glas bier. Toen hij dat over mijn hoofd uitgoot schrok ik: “Wat doe jij nu?” gilde ik. Hij antwoordde: “Een of andere dronken mens heeft per ongeluk zijn bier over je gemorst. Sporen weg.”
Een minuut of vijf later stapte ik bij mijn echtgenoot in de auto met een kop, nat van het bier. Ik vertelde het verhaal van de ‘dronken mens’ en we lachten er allebei smakelijk om. Thuis nam ik een douche, waarna we heerlijk vreeën. Ik had beslist een orgasme nodig na dit stoute avontuur, want Jan had me opgewonden gemaakt, maar was er niet in geslaagd om me ook een hoogtepunt te schenken.
