“Bibi” razend na gespannen telefoongesprek met Trump.
Donald Trump en Benjamin Netanyahu zijn politieke bloedbroeders, toch? Twee alfamannetjes die elkaar vonden in spierballentaal, nationalisme en geopolitieke provocatie. Maar achter de schermen blijkt de bromance nu stevig te kraken. Terwijl Trump vooral denkt aan olieprijzen, deals en economische stabiliteit, lijkt Netanyahu nog maar één obsessie te hebben: Iran treffen, koste wat het kost.
“Lang en dramatisch” telefoongesprek
Volgens verschillende Amerikaanse en Israëlische bronnen liep een recent telefoongesprek tussen Donald Trump en Benjamin Netanyahu compleet uit de hand. De Israëlische premier zou na afloop zelfs “buiten zichzelf van woede” geweest zijn.
Dat zegt veel.
Want Netanyahu staat niet bepaald bekend als iemand die snel van zijn melk is.
De reden voor de clash? Trump probeert alsnog een diplomatiek akkoord met Iran uit de brand te slepen, terwijl Netanyahu steeds harder aandringt op escalatie en militair optreden.
Trump ruikt economische schade
Voor Trump draait geopolitiek uiteindelijk nog altijd rond cijfers, markten en geldstromen. En wat het oplevert in het stemhokje, natuurlijk. Een langdurige oorlog in het Midden-Oosten betekent stijgende olieprijzen, nerveuze financiële markten en economische onzekerheid. En dat is slecht nieuws voor een president die zichzelf graag verkoopt als de man van de economische stabiliteit.
Daarom probeert Washington nu koortsachtig een intentieverklaring op tafel te krijgen die de oorlog tijdelijk zou bevriezen. Het idee: eerst een staakt-het-vuren, daarna onderhandelingen over het Iraanse kernprogramma en de veiligheid van de Straat van Hormuz.
Trump wil een deal die hij kan verkopen als een overwinning.
Netanyahu wil geen deal maar vergelding
Aan Israëlische zijde klinkt een totaal andere toon.
Netanyahu vertrouwt Iran voor geen meter en heeft geen zin in diplomatiek theater. Volgens Israëlische bronnen wil hij net doorzetten en “het afmaken”.
Dat past perfect binnen zijn politieke logica: harde confrontatie, maximale druk en militair overwicht.
De Israëlische premier beseft bovendien dat zijn eigen politieke overleving samenhangt met het beeld van de onverzettelijke oorlogsleider. Toegeven of vertragen is voor Netanyahu geen optie zolang de regio in brand staat.
“Netanyahu zal doen wat ik wil”
Trump probeerde na het gesprek de situatie publiek te minimaliseren, maar kon het tegelijk niet laten om zijn ego op tafel te gooien.
“Netanyahu zal doen wat ik wil dat hij doet”, verklaarde hij arrogant aan de Coast Guard Academy.
Een uitspraak die vooral verraadt hoe gespannen de relatie momenteel is.
Want Netanyahu staat er net om bekend dat hij zelden bevelen van anderen volgt — zelfs niet van Amerikaanse presidenten.
Iran kijkt toe en wacht af
Intussen probeert Iran handig gebruik te maken van de verdeeldheid tussen Washington en Tel Aviv.
Teheran liet weten een aangepast voorstel te bekijken, maar koppelt daar meteen zware voorwaarden aan: stopzetting van Amerikaanse sancties, vrijgave van bevroren tegoeden en een einde aan Israëlische militaire operaties in Libanon.
Met andere woorden: niemand vertrouwt nog iemand.
(Foto AI-P-magazine)
