Oorlog in Iran verdeelt de regering? Dat heet België.
Van minister Frank Vandenbroucke (Vooruit) tot minister Maxime Prévot (Les Engagés) en MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez: iedereen heeft een ander kompas als het over Iran gaat. De ene noemt de VS geen bondgenoot meer, de andere spreekt dat met klem tegen. De ene wil “voluit achter Israël en de VS” staan, de andere heeft het over “de zoveelste illegale oorlog”.
Nieuws? Niet echt. Dit is gewoon België.
De gulden middenweg die niemand tevreden stelt
Officieel kiest de federale regering voor de klassieke Belgische evenwichtsoefening: de Amerikaanse en Israëlische aanvallen op Iran gaan in tegen het internationaal recht, maar worden tegelijk niet expliciet veroordeeld. Geen steun. Geen veroordeling. Wel begrip voor “veiligheidszorgen”.
Het is dezelfde formule die eerder opdook bij Gaza en Venezuela: morele bezorgdheid combineren met diplomatieke voorzichtigheid. België volgt daarmee de meeste Europese hoofdsteden. Niet te luid, niet te scherp, vooral geen bruggen opblazen.
Bondgenoot of niet?
De verdeeldheid zit vooral in de interpretatie van de Verenigde Staten onder Donald Trump.
Prévot benadrukt dat de VS “zeer zeker” een bondgenoot blijven, al moet Europa de relatie heruitvinden. Vandenbroucke plaatst de VS dan weer in een wereldorde waar brute macht regeert, samen met China en Rusland. Bouchez gaat nog verder en vindt dat België ondubbelzinnig achter Washington en Tel Aviv moet staan. Sammy Mahdi (CD&V) ziet in de interventie dan weer een nieuwe schending van het internationaal recht.
Eén crisis, vier lezingen.
Gaza déjà vu
Wie zich herinnert hoe Gaza vorig jaar de regering in een kramp duwde, weet dat dit patroon geen toeval is. Toen al botsten Vooruit en CD&V met N-VA en vooral MR over de toon tegenover Israël. Premier Bart De Wever hield het bij “geruis in de buitenwereld”, maar het geruis werd toen bijna een storm.
Ook nu duiken dezelfde tegenstellingen weer op. Dat Prévot publiek afstand moet nemen van Bouchez’ oproep om de Iraanse ambassadeur uit te wijzen, zegt genoeg. Diplomatie is geen Instagram-post, zo klinkt het fijntjes. Diplomaten terugroepen betekent ook je eigen mensen uit Teheran evacueren. En dat is, zelfs in crisistijd, geen detail.
Verdeeld? Of gewoon wie we zijn?
De oorlog in Iran zorgt dus voor verdeeldheid binnen de federale regering. Maar eigenlijk is dat geen nieuws. België is geen land van eenduidigheid. Het is een compromisfabriek waar andersdenkenden noodgedwongen samen besturen.
We verloochenen onze aard niet. We zijn geen natie van één lijn, maar van evenwichten. Soms wankel, soms stroef, vaak frustrerend.
De verwachting is dat de premier de Nationale Veiligheidsraad samenroept om het standpunt “te verfijnen”. Dat is Belgische code voor: we zoeken opnieuw een formule waar iedereen zich half in kan vinden.
En intussen draait de wereld door. Zoals altijd.
(Fotomontage: Frederic Sierakowski/Bert Van Den Broucke/ Photo News)
