Logo P-magazine Regio Zoeken Rubrieken
A A

België, het land van de drie koningen: De Wever, Bouchez en Rousseau. Waar is de democratie gebleven?

Redactie - 17-11-2026

Heeft iedereen gelijk met zijn ongelijk?

Driekoningen valt deze winter vroeg. Het is pas half november en toch trekken er al weken drie wijzen door de Wetstraat, elk met een eigen ster en een eigen geschenk. De ene draagt een begrotingstabel, de tweede een veto tegen elke nieuwe belasting, de derde een Instagramfilmpje over eerlijkheid. De echte koning, Filip, kijkt toe vanuit het paleis en geeft telkens nog een weekje uitstel. Maandag was het weer zover. Premier Bart De Wever kreeg zeven extra dagen en de begrotingsgesprekken gaan hun elfde week in zonder resultaat.

De koning met de tabel

Bart De Wever is de enige van de drie die echt aan tafel zit, en hij gedraagt zich ook zo. Al sinds de formatie houdt hij zo lang mogelijk vast aan zijn eigen krijtlijnen en rookt hij de andere partijen uit tot ze toegeven. Zondagavond leek dat bijna te lukken. Vier van de vijf partijen zeiden ja tegen zijn laatste tabel, met 8,9 miljard euro aan hervormingen en besparingen en 1,1 miljard bij de sterkste schouders. Alleen Vooruit zei nee.

Dat De Wever er de stekker niet uittrok, zegt veel. De man die al twintig jaar met een bulldozer over zijn politieke vijanden rijdt en zich graag een stoïcijn noemt, reageerde volgens bronnen emotioneel op een bericht in het VTM-nieuws. Hij heeft het gevoel dat Vooruit een beschadigingsoperatie tegen hem voert en spreekt van een vertrouwensbreuk. De stoïcijn heeft een gekwetst ego, en dat is in de Belgische politiek soms gevaarlijker dan een begrotingstekort.

De koning die verdween

Georges-Louis Bouchez zit niet aan tafel en toch weegt hij op elke regel van de tabel. Wekenlang was de MR-voorzitter in de ogen van de N-VA de grote boosdoener. Daarna ging hij bij de premier op de koffie, verdween de gevreesde btw-hervorming van tafel en kregen allerlei nieuwe inkomsten een ander etiket. Belastingen heten nu ‘compliance’ of ‘nullijn’, en voor de MR is een belasting die geen belasting heet blijkbaar geen probleem meer.

Bouchez heeft zich zo slim uit beeld gemanoeuvreerd dat hij nu de redelijke partner lijkt, terwijl hij maandenlang op de rem stond bij elke nieuwe belasting. Wie zijn zin krijgt, hoeft niet meer te roepen.

De koning op Instagram

Conner Rousseau zit evenmin aan tafel. Zijn vicepremier Frank Vandenbroucke voert de onderhandelingen, maar volgens meerdere bronnen wijken de publieke verklaringen van Vooruit af van wat Vandenbroucke binnenskamers zegt. Aan de onderhandelingstafel zou hij zich niet meer verzetten tegen 1,1 miljard euro bij de sterkste schouders, met als blikvanger een hervorming van de effectentaks die 600 miljoen moet opbrengen. Vooruit ontkent dat.

Volgens de andere partijen gaat de ruzie nog over 300 miljoen euro. Volgens een socialist gaat het over een bedrag dat groter is dan het vermogen van Roland Duchâtelet, zo'n 1,3 miljard euro. Bij een begrotingsinspanning van tien miljard euro verschilt de lezing van de onderhandelaars dus met ongeveer het fortuin van een voormalige voetbalvoorzitter.

Vooruit wil ook een trofee. Het gunstregime voor profsporters, dat nu met amper 15 miljoen euro zou worden ingeperkt, moet stevig worden afgebouwd. Volgens de socialisten kost het de staatskas meer dan De Wever wil besparen op het vakantiegeld van gepensioneerden. Dat is op zijn minst een vergelijking die tot nadenken stemt. Bij de N-VA vermoeden ze dat Rousseau al campagne voert. Sinds de jongste Vlaamse begrotingsgesprekken weten ze daar hoe ver hij durft te gaan.

De vroegere bromance tussen De Wever en Rousseau – ooit de basis van de geel-rode samenwerking in Vlaanderen en Antwerpen – is uitgedraaid op een krachtmeting tussen twee mannen die testen hoe ver ze hun wil kunnen doordrijven. Ondertussen proberen CD&V en Les Engagés de rol van de volwassenen in de kamer te spelen. Sammy Mahdi heeft geen kritiek meer op de premier, maar des te meer op zijn electorale concurrent Vooruit. Maxime Prévot trekt dan weer zijn gewaad van compromismaker aan, hoewel zijn partij inhoudelijk dicht bij Vooruit stond.

En het parlement?

Wie in deze hele zaak opvallend afwezig is, is de Kamer van volksvertegenwoordigers. Honderdvijftig verkozenen wachten tot een handvol partijvoorzitters en vicepremiers hun laat weten wat ze straks mogen goedkeuren. Twee van de drie hoofdrolspelers zitten niet eens in de regering en toch wegen zij op beslissingen over de indexering van je pensioen, de prijs van je doktersbezoek en de belasting op je spaargeld.

Politicoloog Wilfried Dewachter beschreef het al in 2014 in De trukendoos van de Belgische particratie: niet het parlement, maar de partijen trekken in België aan de touwtjes. In de jaren zeventig sprak men van de junta van de partijvoorzitters. Vijftig jaar later heet het overleg, maar het resultaat lijkt verdacht veel op hetzelfde.

We gaan niet zo ver om partijvoorzitters dictators te noemen. Ze worden door hun leden gekozen en hun partijen worden door de kiezers afgerekend. In een land met vijf regeringspartijen uit twee taalgroepen moet iemand de boel bij elkaar houden. Zonder sterke voorzitters dreigt elke fractie haar eigen koers te varen en zou wellicht geen enkele regering een maand overleven. Dat Vooruit vasthoudt aan de index en de zorg, is wat zijn kiezers verwachten. Dat de MR geen nieuwe belastingen wil, evengoed. Een compromis tussen tegengestelde mandaten behoort tot de essentie van de democratie, ook als het elf weken duurt.

Het probleem is dat de burger van die zoektocht naar een compromis alleen de ruzie ziet. De onderhandelingen gebeuren achter gesloten deuren, de informatie komt via anonieme bronnen en Instagramfilmpjes, en wanneer er ooit een akkoord komt, zal het parlement het wellicht netjes goedkeuren omdat de voorzitters dat zo hebben beslist. Bij de N-VA zeggen ze dat ze nog niet aan verkiezingen denken, maar dat daar verandering in kan komen als de politieke schade voor hun leider of de toegevingen te groot worden.

Wat je volgende week te wachten staat

Volgende week gaat De Wever opnieuw naar het paleis. Hij kan een akkoord meebrengen, opnieuw uitstel vragen of zijn ontslag aanbieden. Dat laatste kan de koning politiek gezien moeilijk een tweede keer weigeren.

Ondertussen draait het land verder, zoals België altijd verder draait, met een regering zonder begroting voor volgend jaar, een parlement dat wacht en drie koningen die elk denken dat ze de juiste ster volgen.

Alleen brengen deze drie wijzen, in tegenstelling tot die uit het kerstverhaal, geen geschenken. De rekening komt straks bij jou.

(Foto: P-magazine)

Bart de wever Begroting Bouchez Nieuws nationaal Rousseau

Reacties

2026-11-17 18:17:22 Nu is het tijd om dit land te splitsen Vlaanderen onafhankelijk Laat de Walen hun eigen schit opkuisen patrick Van Goubergen
Resterende karakters 500

Lees meer

Nieuwsbrief Mis nooit meer het laatste nieuws, exclusieve aanbiedingen en boeiende verhalen van P-magazine! Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief en blijf altijd op de hoogte.
Zoeken