China Eastern Airlines lanceert een nieuwe, ultralange route die zelfs je Fitbit in paniek doet slaan.
Van Shanghai naar Buenos Aires, goed voor tot 29 uur vliegen. Je stapt in om twee uur ’s nachts in Shanghai, vliegt eerst bijna elf uur naar Auckland, krijgt daar twee uur technische pitstop, en daarna nog eens twaalf uur door naar Argentinië. Je bent zo lang onderweg dat je eigenlijk twee keer “goedemorgen” kan zeggen zonder ooit uit je stoel te komen.
Doordat het toestel en vluchtnummer hetzelfde blijven, telt dit officieel als ‘directe vlucht’. Oftewel, je zweeft bijna een dag boven de planeet, zonder ooit eens naar buiten te mogen om een echte tas koffie te halen en de beentjes te strekken.
Comfortabel? Eerder Stockholm-syndroom met vliegtuigeten. Ontbijt, lunch, avondmaal én nacht allemaal opgesloten in dezelfde cabine, met niks anders te doen dan films kijken die je normaal nooit of te nimmer zou kiezen.
Waarom bestaat dit überhaupt? Enerzijds om Azië en Zuid-Amerika eindelijk rechtstreeks met elkaar te verbinden zonder overstapellende chaos.
Anderzijds omdat moderne toestellen zoals de Boeing 777-300ER nu lang genoeg kunnen vliegen om bestemmingen aan de andere kant van deze aardkloot te koppelen.
Maar leuk is anders, voor mensen met vliegangst is het de hel, voor luchtvaartnerds een natte droom.
