Midden op de dag, in het hart van Antwerpen, knalt een salvo van zestien schoten door de Jezusstraat — een zijstraat van de drukste winkelbuurt van het land. Drie zwaargewonden, twaalf blokken cocaïne die spoorloos verdwijnen, en zes mannen die nu voor de rechter staan. Dit is hoe een 'doordeweekse' drugsdeal volledig ontspoorde.
Een deal van 264.000 euro
Op 16 oktober 2024 rijdt Arsen D. uit Boom om 15.04 uur zijn auto in parking Opera in Antwerpen. In een sportzak draagt hij twaalf kilogram cocaïne — twaalf blokken à 22.000 euro per stuk, samen goed voor 264.000 euro. Samen met zijn Brusselse vriend Salvatore P. wandelt hij naar een appartement in de Jezusstraat, boven een pokébowlzaak, voor een afspraak met een groep Albanezen.
Vier minuten later bouwt het mis. Een salvo schoten klinkt uit het appartement. Om 15.08 uur komen Arsen D. en Salvatore P. strompelend naar buiten. Een vriend wacht hen op in de parking en belt de hulpdiensten. Arsen D. is geraakt in zijn onderbuik, been en arm. Salvatore P. heeft schotwonden aan zijn armen en voet.
In het appartement zelf vindt de politie de zwaargewonde Albanees Eno G. Een kogel ging dwars door zijn wang en aan de andere kant van zijn mond naar buiten. Beide longen waren geperforeerd. Op een dakterras verschuilt de ongedeerde Albanees Fabio X. zich, naast één blok cocaïne. De overige elf blokken zijn weg.
De gevluchte verdachte
Op camerabeelden is te zien hoe een zesde man, Niko M., kort na de schietpartij afdaalt in het premetrostation van de Groenplaats — met een sportzak die vermoedelijk de verdwenen drugs bevat. Hij daagt niet op voor het proces.
De gerechtelijke federale politie arresteert vijf van de zes verdachten. Ze worden vervolgd voor drugshandel en poging tot moord.
"Ripdeal of wettige verdediging?"
Eind januari vond het proces in Antwerpen plaats. De centrale vraag: wie schoot eerst, en waarom?
De openbare aanklager stelt het simpel: "Er zijn zestien schoten gelost. Wie eerst heeft geschoten en wie op wie heeft geschoten, kan ik niet uitmaken. De verdachten stonden te dicht bij elkaar en bij iedereen zijn wel kruitsporen gevonden."
De verdediging van de Brusselse groep beschuldigt de Albanezen van een ripdeal — de drugs afhandig maken zonder te betalen. "Je moet toch maar durven beweren dat het niét om een ripdeal ging", viel advocate Julie Crowet uit. "Arsen D. schoot terug en redde daarmee het leven van Salvatore P."
Advocate van Arsen D., Len Augustijns, spreekt van wettige verdediging: "Arsen D. schoot pas nadat de Albanezen het vuur hadden geopend. Hij schoot in blinde paniek. Het feit dat hij zelfs zijn eigen vriend raakte, bewijst dat hij niet doelgericht vuurde."
De Albanese verdediging van haar kant ontkent dat het om een ripdeal ging. Advocaat Vaneecke: "Als je een ripdeal wil plegen, spreek je niet midden op de dag af in een appartement waar je zelf ingeschreven staat."
Eno G., die zwaargewond werd gevonden met een FN Browning-pistool onder zijn bil — maar zonder zijn DNA erop — ontkende ook dat hij geschoten had. Hij sprak wél zijn dankbaarheid uit: "De kogel ging dwars door mijn mond, maar dankzij de tussenkomst van politie en hulpdiensten heb ik het overleefd. De brandweer heeft mij met een ladder naar beneden gehaald."
Straffen gevorderd
Voor de zes betrokkenen vorderde de aanklager celstraffen van 4 tot 7 jaar. De laagste straf was voor Fabio X., die beweerde enkel de afspraaklocatie geregeld te hebben. Ardak G. riskeert eveneens 4 jaar — hij arriveerde pas na de schietpartij om zijn gewonde vrienden te helpen. Vrijwel alle beklaagden vroegen een straf met uitstel of beperkt tot de voorhechtenis.
De rechtbank velt het vonnis.
