8 oktober 2023. De dag na de grootste massamoord op Joden na de tweede Wereldoorlog. Ali Baraka, hoofd van het Departement van Nationale Relaties in het Buitenland, zet op de Russische televisie uiteen wat de strategie is van Hamas. Hij heeft het over een jarenlange voorbereiding van de aanval terwijl ze de Israëli hebben doen geloven dat ze het verzet hadden opgegeven. De strategie achter de aanval is die van het martelaarschap. De Palestijnen offeren zichzelf graag op. Dat is wat ze het liefste willen: de martelarendood sterven.
"De afgelopen jaren heeft Hamas een ‘rationele’ benadering aangenomen. Het is niet in oorlog geraakt en heeft zich niet aangesloten bij de Islamitische Jihad in zijn recente strijd. We hebben elkaar gesteund, maar voor alles wat er is gebeurd, was Hamas verantwoordelijk."
"Maar dit alles maakte deel uit van Hamas' strategie ter voorbereiding op deze aanval."
"Natuurlijk. We lieten ze denken dat Hamas druk bezig was met het besturen van Gaza en dat het zich wilde concentreren op de 2,5 miljoen Palestijnen [in Gaza] en het verzet volledig had opgegeven. Ondertussen bereidde Hamas zich onder de tafel voor op deze grote aanval. Hoeveel kan een Israëliër verdragen? Hij kan niet langer dan twee weken verdragen. Wij kunnen het wel. Wij vechten voor ons land, ons volk, onze heilige plaatsen. En we zijn niet bang. We vechten en sterven [frontaal]. De Israëliërs staan erom bekend dat ze van het leven houden. Wij daarentegen offeren onszelf op. Wij beschouwen onze doden als martelaren. Wat elke Palestijn het liefste wenst, is een martelaarsdood sterven ter wille van Allah, ter verdediging van zijn land."
"Is er geen tijdslimiet aan deze Al-Aqsa-vloedoperatie?" We blijven ons voorbereiden op deze campagne en we houden er rekening mee dat deze mogelijk langer zal duren. We bereiden ons hier al twee jaar op voor. We hebben lokale fabrieken voor alles. We hebben raketten met een bereik van 250 km, 160 km, 80 km, 45 km en 10 km. We hebben fabrieken voor mortieren en hun granaten.”
Het is onmogelijk om de strategie van de moedwillige provocatie om het doden van Palestijnse ‘martelaren’ uit te lokken te negeren. Het doden van de martelaren is bedoeld om de wereld te doen meeleven met de Palestijnen. Dat moet de internationale druk op Israël verhogen. Yahya Sinwar, een andere Palestijnse leider, schreef in 2024: “Het grote aantal slachtoffers zal internationale druk op Israël uitoefenen.” En hij is niet de enige Hamasleider die de propaganda met de inzet van martelaren expliciet in verband bracht met de internationale druk op Israël.
In de recente rapporten van de UNO waarin staat dat Israël in Gaza een ‘genocide’ zou plegen, ontbreekt de inzet van martelaren in Palestina totaal. De essentie van de oorlog wordt daarmee straat genegeerd. De moedwilige mensenoffers met burgers voor porpagandadoelen wordt omgedraaid uitgelegd als een ‘genocide’ door Israël.
Op 20 oktober 2025 publiceerde de UNO een rapport van de hand van Francesa Albanese. Albanese is een Italiaanse professor en juriste die zich al jaren focust op het conflict in het Midden-Oosten. Ze is de UNO-rapporteur over Gaza maar tezelfdertijd een activiste die zich op sociale media niet onbetuigd laat en openlijk de acties van Greta Thunberg steunt. In haar meest recente rapport van 20 oktober beweert ze dat de wat ze noemt ‘genocide’ in Gaza een collectieve misdaad zou zijn. Alle landen die Israël op één of andere manier steunen zouden daar schuldig aan zijn. Nergens in het rapport wordt verwezen naar de fundamentele praktijk van het martelaarschap. Het woord ‘martelaar’ komt er zelfs niet in voor.
Ook in haar eerder rapport van 30 juni 2025 beschuldigde Albanese Israël eerder al van een ‘genocide’ in Israël. Maar ook in dat rapport komt het woord ‘martelaar’ nergens voor. Op 16 september 2025 publiceerde de UNO een uitgebreid rapport van 3 juristen waarin, j raadt het al, het woord ‘martelaar’ niet eens in voorkomt. Er wordt een hele analyse gemaakt van wat er in Gaza gebeurt, meestal teruggaand op “feiten” aangedragen door het Hamas-regime, maar de essentie van het probleem, met name de mensenoffers van Hamas, wordt niet vermeld. Als Hamas al vermeld wordt in het document, dan is het uitsluitend om de beschuldigingen van Israël te weerleggen. Hamas lijkt geen enkele verantwoordelijkheid te hebben in wat er in Gaza gebeurt.
De rapporten van de UNO verwijzen naar artikels die onder andere verschenen zijn in The Lancet. Bij een analyse van de artikels over Gaza die in dat wereldvermaarde tijdschrift zijn verschenen, vonden we heel wat artikels over bijzondere medische problemen in Gaza. Maar evengoed een aantal artikels waarin de inschatting van de oorlogssituatie aan bod kwam. In geen van die artikels kwam het martelaarschap aan bod.
In een artikel over de kwantificering van het militair geweld in Gaza: geen vermelding van het martelaarschap.
In een ander relevant artikel over de ‘selectieve moraliteit en de vernietiging van het gezondheidssysteem in Gaza’: geen vermelding van het martelaarschap. Van selectieve moraliteit gesproken.
Zelfs in een editoriaal in The Lancet over Gaza werden de rol van Hamas en de brutaliteiten van 7 oktober 2023, gewoon totaal genegeerd. Het bracht er Professor Yoram Blachar, een pediater verbonden aan de universiteit van Jeruzalem, toe om een vernietigende commentaar op te sturen naar het tijdschrift. Wat pleit voor The Lancet is dat ze deze reactie gepubliceerd hebben. Maar de systematiek om in wetenschappelijke publicaties over Gaza de rol van Hamas en het martelaarschap onder de mat te vegen, blijft voortduren.
De mechanismen die we hier aantonen zijn zeer vergelijkbaar met de coronaperiode. We krijgen een coalitie van wetenschappers en internationale organisaties die de lijn van de media en de politiek induceren. Die wetenschappers vertonen in hun werk systematisch dezelfde blinde vlekken. Bij corona waren dat onder meer de mutatie van het virus, de overschatting van de amplitude van corona en de ineffectiviteit van de maatregelen. Bij Gaza worden de rol van Hamas, het martelaarschap en de feiten van 7 oktober 2023 onder de mat geveegd. Of er worden in beide gevallen theorieën gebrouwen die deze aspecten nogal klungelig weerleggen of minimaliseren.
We zien ook een parallel met de geldstromen. Bij corona kregen de wetenschappers die samen met de WHO stelling innamen, in de jaren voordien gigantische budgetten toegestopt. Die budgetten kwamen van onder ander de Bill & Melinda Gates stichting. Gates die de bedoeling had om de respiratoire virussen uit de wereld te helpen. Die wetenschappers waren de auteurs van de coronapolitiek om middels manipulatie van het gedrag van de bevolking het virus “plat te slaan”. Met als spin in het web professor Neil Ferguson. Een man die voorheen al bekend stond om zijn magistrale foute analyses.
Inzake Gaza krijgen we gigantische budgetten vanuit de hele wereld voor de hulp in de strook. Met duizenden hulpverleners ter plaatse. Allemaal mensen die alleen met de gratie van Hamas Gaza in mogen. Wie zich kritisch uitlaat over Hamas, komt er gewoon niet in. Die budgetten creëren een noodzakelijk een cohorte zorgverleners en wetenschappers die betaald worden omdat ze passen in het plaatje van Hamas. Met als spin in het web professor Francesca Albanese. Een vrouw die voorheen al bekendstond om haar magistrale foute analyses. Met als kers op de taart de Italiaanse gezant bij de UNO die zei dat de Italianen niet verwonderd zijn over haar eenzijdige, partijdige rapportage. Ze kennen haar daar. Zoals Ferguson ook bekend was voor zijn gekke voorspellingen.
Wat we zowel bij corona als bij Gaza ook zien is dat de wetenschappelijke publicaties veelal gebaseerd zijn op slecht geverifieerde aannames. Zo gingen de virologen er bij corona van uit dat het virus niet muteert en we één golf gingen krijgen waarbij 80 % van de bevolking besmet werd. Terwijl het virus na een paar weken weg gemuteerd was van zijn gevaarlijke versie. Inzake Gaza worden meestal bronnen gebruikt van Hamas zelf, die als waarachtig worden overgenomen bij de verzameling van Data door internationale organisaties. Zo wordt verwezen door de WHO onder andere naar cijfers die werden bekomen van het Ministerie van Volksgezondheid van Palestina zelf. Pure Hamas-cijfers dus. Maar omdat de WHO ze heeft overgenomen worden ze door wetenschappers beschouwd als betrouwbaar.
Die wetenschappers krijgen dan ruimte in beroemde tijdschriften als The Lancet. Waardoor er een uitgebreide vorm van ‘consensus’ lijkt te ontstaan met een hoog gehalte aan autoriteit. Een autoriteit die door de kritiekloze wereldwijde pers niet of nauwelijks wordt tegengesproken. Met in hun kielzog tal van politici die ‘go with the flow’ als de ultieme verkiezingsstrategie hebben ontwikkeld.
Het is zinvol na te denken over de rol van diezelfde mechanismen in de manier waarop de EU ons industrieel weefsel afbreekt omwille van het klimaat. Ongetwijfeld gaat de wereld in de komende jaren met nog dergelijke fenomenen geconfronteerd worden.
