Een deel van het vermogen van politicus en vleeshandelaar Paul Vanden Boeynants, gewezen CVP/PSC-premier en vooral bekend geworden als minister van Landsverdediging, werd beheerd door de Private Kas Bank (Caisse Privée). In een circulaire van 1980 vinden we nog de oorspronkelijke naam: Caisse privée - Frederic Jacobs - Paul van den Bosch - Jean Cruysmans & Co, Bruxelles.
Het was trouwens een huiszoeking bij deze bank begin de jaren tachtig die het gerechtelijke onderzoek naar VDB aan het rollen bracht.
In zijn zoektocht naar politieke steun voor zijn vader landde de toen 23-jarige Benoît de Bonvoisin, via huisvriend Jean Cruysmans van de Private Kas Bank, bij de toenmalige sterke man van de Franstalige christen-democraten, Paul Vanden Boeynants. Die installeerde de nieuwe rekruut snel aan het hoofd van het Cepic.
Paul Emile François Henri Vanden Boeynants (Vorst, 22 mei 1919 – Aalst, 8 januari 2001), in de media en door hemzelf bijgenaamd 'VDB', was een Belgisch volksvertegenwoordiger, minister en premier. Als ondernemer was hij actief in de vleesindustrie. De naam van VDB wordt, al sinds begin jaren 1980, vaak genoemd in de zaak rond de Bende van Nijvel. Mogelijke verbanden werden in 2008 opnieuw omschreven.
Huiszoeking
Het onderzoek naar VDB begon allemaal, legde plaatsvervangend officier van justitie Marchal later in Le Journal des Procès uit, toen onderzoeksrechter Lambeau op 7 januari 1981 een huiszoeking uitvoerde bij de Private Kas Bank. “En als Lambeau een huiszoeking uitvoert, dan gaat hij van de kelder tot de zolder!”
Lambeau in dat vakblad: “Ik ging met hem mee; ik zie ons nog steeds staan in het kleine kantoor van de persoonlijke secretaris van meneer Jean Cruysmans, directeur van de bank, een klein, nogal donker kantoor. We openden een metalen kast waar dossiers aan een stang hingen. Op een van die dossiers stonden de initialen V.D.B. We liepen naar het raam en beseften meteen dat er een onderzoek op het punt stond te beginnen.“
VDB beweert later in de rechtbank nog steeds niet te weten wie er achter rekeningnummer 1114 bij de Geneva Private Investment Bank zat – en dan nog steeds zit? – een correspondentbank van de Caisse Privée. Hij was, zo zegt hij, slechts de tussenpersoon, simpelweg omdat zijn vriend Jean Cruysmans, directeur van de Caisse Privée, hem dat had gevraagd, en net zo simpel omdat Cruysmans, toen hem gevraagd werd: "Ja, maar wat zouden mijn verantwoordelijkheden dan zijn?", naar verluidt antwoordde: “Helemaal geen!”
Vanden Boeynants zou dus de rol van “agent“ voor een genummerde rekening aanvaard hebben. Marchal heeft evenwel het verband tussen die Zwitserse rekening en VDB aangetoond, namelijk het vastgoedbedrijf Le Bastion. Een van de weinige activiteiten van dit bedrijf was de aankoop van een huis dat verhuurd werd aan de zoon van de heer Vanden Boeynants, en ook aandelen in het bedrijf Primus.
Maud Sarr
Op 17 juni 1982 werd zijn parlementaire onschendbaarheid opgeheven. In 1986 werd hij veroordeeld tot drie jaar voorwaardelijke celstraf en een geldboete wegens belastingontduiking.
Wanneer een prostituee genaamd Maud Sarr in 1990 op VTM stelt dat VDB aanwezig was bij Roze Balletten, reageert hij in de pers met de woorden "Trop is te veel en te veel is trop". In 1998 neemt BBL (later: ING) Private Kas Bank over.
