Verschillende experts hebben in de Belgische Kamercommissie Justitie hun bedenkingen geuit over voorstellen voor verplichte leeftijdscontrole op sociale media en het beëindigen van online anonimiteit.
Tijdens een recente vergadering van de Belgische Kamercommissie Justitie hebben diverse experts zich kritisch uitgelaten over twee nieuwe voorstellen met betrekking tot de online omgeving. Het eerste voorstel, ingediend door de politieke partij Les Engagés, heeft als doel de anonimiteit online te beëindigen. Dit houdt in dat elk pseudoniem gekoppeld moet worden aan een echte identiteit die door autoriteiten kan worden opgevraagd. Het tweede voorstel betreft de verplichting van leeftijdscontrole voor jongeren onder de 15 jaar op sociale media. Deze voorstellen hebben geleid tot aanzienlijke kritiek van verschillende specialisten.
Misverstanden en platforms
Professor Sandrine Roginsky van de UCLouvain merkte op dat er “duidelijke misverstanden” in de voorstellen zijn. Volgens haar is er geen universele leeftijd waarop iemand klaar is voor digitale activiteiten. Ze benadrukte het belang van sociale netwerken voor de ontwikkeling en socialisatie van jongeren. Roginsky pleitte voor een focus op de regulering van de platforms zelf in plaats van het beperken van online vrijheid.
Anonimiteit en de juridische context
Bart Preneel van de KU Leuven onderstreepte de noodzaak van anonimiteit en verduidelijkte dat anonimiteit niet gelijkstaat aan straffeloosheid. Samen met Arnaud Louwette van het Federaal Instituut voor de Rechten van de Mens wees hij erop dat anonimiteit al eeuwenlang bestaat, bijvoorbeeld via postverkeer, en nog steeds van belang kan zijn in situaties van politieke repressie.
Effectieve oplossingen versus risico's
De risico's van de voorgestelde maatregelen werden verder benadrukt door experts, die wezen op de mogelijkheid van misbruik door overheden en industrieën. Er werd opgemerkt dat geen enkele wetenschappelijke studie de effectiviteit van deze maatregelen heeft kunnen aantonen. In plaats daarvan zou gebruik moeten worden gemaakt van bestaande instrumenten, zoals de Europese verordening over digitale diensten (DSA), om de blootstelling aan illegale inhoud te beperken.
