CD&V en Vooruit stemmen in Gent wél mee.
In Gent is er voorlopig geen plaats voor een hoofddoekenverbod in het stedelijk onderwijs. Dat werd tijdens de gemeenteraad nogmaals ondubbelzinnig bevestigd door de meerderheidspartijen Groen en Voor Gent. Ook oppositiepartij CD&V stemde tegen een verbod, in opvallend contrast met haar houding in de Oost-Vlaamse provincieraad, waar wél een verbod op levensbeschouwelijke symbolen werd goedgekeurd. De stad Gent vraagt de provincie bovendien met aandrang om het geplande verbod met minstens een jaar uit te stellen.
Politieke schizofrenie troef
Wat in de Oost-Vlaamse provincieraad met een wankele meerderheid en wat politieke spitsvondigheid werd doorgedrukt – inclusief medewerking van Vooruit – blijkt in Gent op een muur te botsen. De stad blijft vasthouden aan een model van actief pluralisme waarin ruimte is voor diversiteit, ook in de vorm van zichtbare religieuze tekens. Dat is niet nieuw, maar gezien de recente beslissing op provinciaal niveau kwam de kwestie opnieuw op de radar van de gemeenteraad. Oppositiepartijen als N-VA en Vlaams Belang roken hun kans en eisten een duidelijk signaal, liefst in de vorm van een verbod.
Dat signaal kwam er, maar dan in de omgekeerde richting. De meerderheid in Gent – met onder meer socialisten die op provinciaal niveau zich hadden onthouden – hield de lijn aan: in stedelijke scholen blijft de keuzevrijheid voor leerlingen behouden. Dat de socialisten in Gent tegen het verbod stemmen, terwijl hun collega’s in de provincie de schouders ophaalden, laat zich verklaren door het verschil in coalities en het ongemak binnen de partij. In de provincieraad heerst stilzwijgen, in de gemeenteraad worden kernwaarden geëtaleerd.
Symbolenstrijd of machtsvertoon?
De politieke asymmetrie rond het hoofddoekenverbod legt niet alleen ideologische breuklijnen bloot, maar ook de zwakke plekken van het beleidskader. In de provincieraad werd het verbod erdoor gejast via een wisselmeerderheid met steun van Vlaams Belang, een alliantie die op lokaal niveau niet verteerbaar blijkt. Terwijl sommige socialisten in Gent zich uitdrukkelijk profileren als verdedigers van vrijheid en neutraliteit, hult de partij zich elders in stilzwijgen. De CD&V speelt hetzelfde dubbelspel: in Gent tegen, in de provincie voor. De inhoudelijke motivering blijft achterwege.
Het stadsbestuur pleit voor uitstel met minstens een schooljaar, zodat er ruimte is om leerlingen op te vangen die hierdoor in de knel komen. Maar daar lijkt op provinciaal niveau geen politieke appetijt voor.
Avondlijk spektakel en onderhuidse spanningen
De gemeenteraad verliep niet zonder slag of stoot. Het debat over het verbod werd laat op de avond gevoerd, wat tot frustratie leidde bij de oppositie. Pogingen om de discussie uit te stellen tot een volgende zittingsdag werden genegeerd. Sommige fracties voelden zich gepasseerd, anderen verweten de meerderheid een vorm van politieke bulldozerpolitiek. De voorzitter, zelf deel van de meerderheid, weigerde de agenda aan te passen en zette door. Het leidde tot spanningen, schorsingsverzoeken en beschuldigingen van machocultuur.
Onder de oppervlakte woedt een veel fundamentelere strijd. Niet alleen over wat neutraliteit in het onderwijs moet betekenen, maar ook over de richting waarin de samenleving zich beweegt: kiezen we voor zichtbare uniformiteit of voor ongemakkelijke diversiteit? In Gent lijkt men voorlopig overtuigd van het tweede. De vraag is of de rest van het land volgt, of net kiest voor het comfort van symboolpolitiek.
Met de slazwierder op het hoofd naar school
De absurditeit van het hoofddoekendebat wordt pijnlijk duidelijk als we een en ander gaan vergelijken met de pastafarians. Het pastafarisme is een parodie op religie, met het Vliegend Spaghettimonster als godheid. Pastafarians geloven in een hemel vol biervulkanen en stripperfabrieken, en een hel met bedorven bier en strippers met een ziekte. De Kerk van het Vliegende Spaghettimonster is in meerdere landen officieel erkend. Pastafarians dragen een slazwierder op het hoofd om te tonen dat ze geloven. Wij mogen dat onzin vinden, maar wat is het verschil met een keppel en een hoofddoek. God mag het weten.
