Herinner je jezelf nog het klimaatarrest van het Brussels hof van beroep? Het arrest waarin onze regeringen werden veroordeeld om de CO2 terug te dringen om het klimaat te redden. Dat klimaatarrest van het Brussels hof van beroep is bijzonder problematisch. Daarin wordt immers gesteld dat als de rest van de wereld de CO2 niet terugdringt, België dat toch moet doen.
Immers, zo gaat de motivering van het arrest, zijn alle partijen in die zaak het erover eens dat bij een opwarming van meer van 1,5°, er massaal doden gaan beginnen vallen. In een tweede overweging stelt het hof dat het vaststaat dat met een terugdringing van de CO2 productie die opwarming er niet komt, en er dus geen doden gaan vallen.
Beide argumenten zijn niet door het hof uitgevonden. Ze zijn de consensus in de zaak voor de rechter. Zowel de klimaatactivisten als de regeringen zijn het met deze stellingen eens. Er is niemand in de zaak die ze tegenspreekt. En dus kan de rechter moeilijk anders dan dit aan te nemen als correcte feiten.
Twee ficties worden dus als waarheid weerhouden en vormen de basis voor de veroordeling.
Een derde stap in de redenering is dat het creëren van vermijdbare doden door de verhoogde uitstoot van CO2 een schending is van het recht op leven, dat een mensenrecht is. Het is de overheid verboden om mee te werken aan zo'n schending van de mensenrechten. Zelfs als de hele wereld dat doet, mag een land zich daaraan niet bezondigen. Als de hele wereld dus te veel CO2 uitstoot mag België daaraan niet meewerken.
China stootte vorig jaar nog meer CO2 uit. Dat doet China onder meer om haar productie van consumptiegoederen die naar het Wensten worden uitgevoerd te realiseren. Producten waarvan de Belgische overheid de invoering toelaat.
Op die manier werken we ook mee aan die uitstoot van CO2 en dus, volgens de redenering van het arrest, aan het creëren van vermijdbare doden.
Dat betekent dat we als we consequent zijn, de invoer stopzetten van alle producten waarin componenten zitten die gemaakt zijn in landen die ‘te veel’ CO2 uitstoten.
Wat evident in de huidige wereld waar er een globale supply chain is, een totale onmogelijkheid is. Dat doen zou onze economie helemaal naar de verdoemenis helpen.
De klimaatzaak is eigenlijk helemaal failliet. Maar omdat onze regeringen het vertikken om de illusies van de klimaatactivisten tegen te spreken, verplichten de magistraten deze regeringen tot draconische maatregelen.
