Als we de Westerse supporters van Poetin mochten geloven dan is Rusland onoverwinnelijk. Het land heeft de goudgesteunde Roebel en een fatastische onverwoestbare economie. Met de BRICS-landen ging er een munt komen die de dollar ging vervangen. De toekomst dat was niet de Nato, en niet de EU, maar de BRICS. Bovendien moesten we de voorbije jaren het in de broek doen van de schrik want de “Russische beer” mocht niet “gepookt” worden. Dan zouden er in heel Europa nucleaire bommen neervallen. Dus moesten we braaf luisteren naar wat de dicator in het Kremlin allemaal van ons verlangde. Maar zie. Anno 2026 ziet die beer bont en blauw en van een nucleaire dreiging is totaal geen sprake. Nooit geweest trouwens.
4 jaar na het begin van de “kleine militaire operatie” in Oekraïne geeft de realiteit een ontuisterend beeld over de politiek van het Ruslandregime. Van alle beloftes en doelstellingen van Poetin is niet veel in huis gekomen. Meer zelfs. Op veel vlakken heeft hij precies het tegenovergestelde bereikt van dat wat initieel de bedoeling was. Het Poetin-rapport anno 2026 oogt ronduit dramatisch. Van “Rusland kan de oorlog niet verliezen”, naar “als Rusland er niet snel mee ophoudt dan dreigt een revolutie zoals in 2017”. Niet onze woorden maar de woorden van de voorzitter van de Russische communistische partij deze week in de Doema, het Russische parlement. Eerder was ook al openlijk gewaarschuwd voor een staatsgreep op het het Internationaal Economisch Forum dat enkele weken geleden in Moskou werd gehouden.
Waar heeft Poetin zwaar gefaald? Wat waren de doelen en wat is het resultaat na 4 jaar oorlog.
1. Doel: Demilitarisatie van Oekraïne Poetin wilde Oekraïne ontwapenen en militair neutraal maken.
Resultaat: Oekraïne heeft dankzij westerse wapens, training en intussen ook 60 % eigen wapens en technologie een van de grootste en best uitgeruste legers van Europa. Het leger is groter, moderner en meer geïntegreerd met NATO-normen dan vóór 2022. Oekraïne voert succesvolle lange-afstandsaanvallen uit op Russisch grondgebied en heeft de Zwarte Zeevloot grotendeels teruggedrongen. Rusland heeft dit doel volledig gemist.
2. Doel: Denazificatie van Oekraïne Poetin claimde een "nazi-regime" te verwijderen en "nazificatie" te stoppen.
Resultaat: Het narratief is wereldwijd ontkracht (er is geen nazi-regering). In plaats daarvan is de Oekraïense nationale identiteit en weerstand tegen Rusland juist sterker geworden. Extreem-rechtse groepen (zoals Azov) zijn gemarginaliseerd of geïntegreerd in het reguliere leger, maar spelen geen dominante rol. De operatie heeft Oekraïne juist verenigd en het "denazificatie"-verhaal internationaal ongeloofwaardig gemaakt.
3. Doel: Bescherming van de bevolking in Donbas tegen "genocide" Poetin zei dat de operatie de mensen in Donetsk en Luhansk moest beschermen na "acht jaar genocide".
Resultaat: De regio is verwoest door de oorlog. Niet door genocide. Steden als Bakhmut en delen van Donetsk zijn grotendeels in puin, er zijn honderdduizenden doden en gewonden aan beide kanten, en miljoenen mensen zijn ontheemd. Er was geen bewijs van systematische genocide vóór de invasie (dat is door de VN en onafhankelijke onderzoekers herhaaldelijk weerlegd). In plaats van bescherming heeft de invasie zeer veel meer leed veroorzaakt in Donbas zelf.
4. Doel: Voorkomen van NATO-expansie en neutraliteit van Oekraïne Poetin wilde Oekraïne buiten NATO houden en een buffer tegen "westerse dreiging" creëren.
Resultaat: Finland en Zweden zijn juist door de invasie toegetreden tot de NAVO (2023-2024), waardoor het Russische grensgebied met NATO groter is geworden. Oekraïne heeft EU-kandidaatstatus gekregen, zoekt veiligheidgaranties en is militair en politiek nauwer verbonden met het Westen dan ooit. De operatie heeft NATO versterkt en verenigd, precies het omgekeerde van wat Poetin wilde.
5. Doel: Geen bezetting of annexatie van Oekraïens grondgebied Poetin verklaarde expliciet: "We hebben niet de intentie om Oekraïens grondgebied te bezetten."
Resultaat: Rusland heeft vier oblasten (Donetsk, Luhansk, Zaporizja, Cherson) geannexeerd en probeert bezette gebieden te "verrussificeren" (taal, onderwijs, religie, paspoorten). Er is sprake van een de-facto bezettingsregime met "New Russia"-retoriek, ondanks dat Rusland nog steeds geen volledige controle heeft over de geclaimde gebieden.
6. Doel: Versterking en officiële erkenning van het Russisch als voertaal in Oekraïne (vooral in Donbas en het oosten)
Poetin en het Kremlin presenteerden de operatie mede als bescherming van “Russischsprekenden” en promootten Russisch als dominante taal in bezette en beoogde gebieden (via onderwijs, media en administratie).
Resultaat: Het gebruik van het Russisch in Oekraïne is sterk afgenomen. Voor de invasie spraken veel huishoudens Russisch; sinds 2022 daalde dat van ~46% naar ~30% in dagelijkse communicatie. Veel Russischsprekenden zijn overgeschakeld naar Oekraïens (nu ~57-83% primair of vaak gebruikt). De oorlog heeft de Oekraïense identiteit en taal juist versterkt, ook in het oosten. In plaats van Russificatie is er een versnelde Oekraïnisering.
7. Doel: De roebel tot een sterke wereldmunt maken, (deels) gedekt door goud
Poetin en het Kremlin promootten na 2022 de roebel als robuuste, “soevereine” valuta. Er kwam een tijdelijke goud-koppeling (begin 2022: 5.000 roebel per ounce) en Rusland bouwde goudreserves op om de roebel onafhankelijker van de dollar te maken en als alternatief reservevaluta te positioneren.
Resultaat: De roebel is geen sterke wereldmunt geworden (beperkte internationale acceptatie, volatiel en onderhevig aan sancties en kapitaalcontroles). In plaats van uitbreiding van de goudvoorraad heeft Rusland in 2026 voor het eerst in meer dan 25 jaar goud verkocht (ca. 22 ton in de eerste maanden) om het oorlogstekort te financieren. De fysieke goudreserves zijn afgenomen (tot rond 74,1 miljoen troy ounces begin april 2026), ondanks waardestijging door hoge goudprijzen. De “goud-gedekte roebel” is een mislukte ambitie gebleken.
8. Doel: Via BRICS een eigen munt uitgeven die de dominantie van de dollar zou breken
Poetin en Russische officials prezen BRICS+ als platform voor een nieuwe multipolaire financiële orde, inclusief een gemeenschappelijke BRICS-munt (soms “Unit” genoemd, mogelijk goudgedekt) die de dollar zou vervangen of sterk verminderen in internationale handel en reserves.
Resultaat: De plannen voor een gemeenschappelijke BRICS-munt zijn volledig afgeblazen of van de agenda gehaald. In 2025-2026 verklaarden Poetin en Russische functionarissen (o.a. deputy foreign minister Ryabkov) expliciet dat er “geen onmiddellijke plannen” zijn, dat het “niet praktisch” is en dat men niet klaar is. Focus ligt nu op beperkte lokale-valuta-handel in plaats van een nieuwe munt. Verschillen tussen de economieën van BRICS-landen en de oorlog spelen een grote rol in deze mislukking.
9. Doel: Versterking van de Russische invloed via de Russisch-Orthodoxe Kerk (UOC-MP) in Oekraïne
Poetin en Patriarch Kirill zagen de Moskouse Patriarchaat-kerk als instrument voor culturele en politieke invloed (“Russische wereld”). De operatie moest deze banden beschermen en uitbreiden.
Resultaat: De invloed van de UOC-MP (Moskouse Patriarchaat) is zwaar verminderd. Duizenden parochies (ruim 1.300 tussen 2022-2025) zijn overgestapt naar de onafhankelijke Orthodoxe Kerk van Oekraïne (OCU). De Oekraïense overheid eist formele breuk met Moskou, met dreiging van verbod of sancties. De kerk staat onder zware druk, veel gelovigen en clerus distantiëren zich, en ze fungeert niet langer als effectief vehikel voor Russische soft power.
10. Doel: Snelle, beperkte operatie ter zelfverdediging Poetin presenteerde het als een korte, noodzakelijke actie om dreigingen weg te nemen.
Resultaat: De oorlog duurt nu al meer dan vier jaar (vijfde jaar in 2026), is een uitputtingsslag geworden met enorme Russische verliezen (honderdduizenden doden en gewonden), economische sancties en isolatie. Rusland boekt slechts minimale, kostbare terreinwinst (vaak overschat door het Kremlin), terwijl Oekraïne in 2026 zelfs lokaal terrein terugwint in bepaalde sectoren.
11. Doel: Toerisme in de Krim naar ongekende hoogten tillen
Na de annexatie in 2014 en vooral na 2022 beloofde het Kremlin dat de Krim een bloeiende toeristische bestemming zou worden voor Russen (investeringen in infrastructuur, “integratie” en veiligheid).
Resultaat: Het toerisme kampt met een crisis. Pre-2022 pieken (rond 9+ miljoen bezoekers) zijn niet gehaald; officiële cijfers tonen dalende of stagnerende aantallen ondanks Russische bezoekers. Oorlog (aanvallen, mobilisatie, infrastructurele problemen, hoge prijzen en onveiligheid) schrikt toeristen af. In plaats van groei is er een structurele terugval, met overvolle stranden maar lagere kwaliteit en inkomsten.
12. Doel: Snelle regime change in Kyiv en installatie van een pro-Russische regering Poetin en Medvedev e.a. rekenden op een blitzkrieg: Kyiv in drie dagen, Zelensky weg, een “vriendelijke” regering.
Resultaat: Zelensky is nog steeds president, populairder dan ooit, en Oekraïne is democratischer en anti-Russischer geworden. De poging tot staatsgreep/moordcommando’s mislukte volledig in de eerste weken. In plaats van een marionettenregime is er een verenigd, veerkrachtig Oekraïne met sterke westerse banden.
13. Doel: Economische verzwakking van het Westen en ontwrichting van de wereldorde Poetin hoopte dat Europa door energiecrisis en inflatie zou splijten, sancties zouden falen en een multipolaire wereld (met China, Iran, Noord-Korea) Rusland zou versterken.
Resultaat: Europa heeft zich sneller losgemaakt van Russisch gas dan verwacht, LNG-importen uit de VS en Qatar opgeschroefd en de economie is veerkrachtig gebleven. Sancties hebben Rusland zelf zwaar geraakt (hoge inflatie, brain drain, militaire economie). NATO is sterker en groter, en het Westen is meer verenigd dan in decennia. Rusland is nu economisch en militair afhankelijk van China, Iran en Noord-Korea.
14. Doel: Behoud of versterking van de Russische invloedssfeer in de post-Sovjetruimte De operatie moest Oekraïne terugbrengen in de Russische “broederschap” en andere buurlanden afschrikken.
Resultaat: Oekraïne is onomkeerbaar los van Rusland. Moldavië en Georgië zijn pro-westers gekanteld, Finland en Zweden in de NAVO. Rusland verliest grip op Centraal-Azië (Kazachstan, Oezbekistan e.d. kijken meer naar Turkije en China). De “Russische wereld” is gekrompen in plaats van uitgebreid.
15. Doel: Beperkte militaire operatie met lage kosten en behoud van Russische troepenkracht Verwachting: korte campagne met minimale verliezen, modern Russisch leger toont superioriteit.
Resultaat: Meer dan 1 miljoen Russische doden en gewonden (schattingen 2026), enorme materiële verliezen, degradatie van de Zwarte Zeevloot, en een leger dat grotendeels uit gevangenen, migranten en reservisten bestaat. Rusland voert een uitputtingsoorlog met artillerie en vleesaanvallen in plaats van een moderne blitz. De “tweede leger ter wereld” is ontmaskerd als log en corrupt.
16. Doel: Economische stabiliteit en welvaart in Rusland
Poetin beloofde dat sancties “niet werken” en Rusland sterker uit de operatie zou komen.
Resultaat: De Russische economie is een oorlogseconomie geworden met hoge inflatie, tekorten, brain drain van honderdduizenden jonge mannen en specialisten, en dalende levensstandaard buiten de militaire sector. Groei is kunstmatig en onhoudbaar. Burgers ervaren steeds meer ontberingen en ontevredenheid (polls 2026 tonen groeiende somberheid).
17. Doel: Internationale legitimiteit en isolatie van Oekraïne
Rusland zou als “bevrijder” gezien worden, Oekraïne als “nazi-staat” geïsoleerd raken.
Resultaat: Rusland is diplomatiek meer geïsoleerd dan ooit (meeste landen steunen Oekraïne-resoluties in de VN). Oekraïne heeft wereldwijde sympathie en steun, EU-kandidaatstatus en militaire allianties. Het “denazificatie”-verhaal is volledig mislukt internationaal.
18. Doel: Duurzame, diverse en soevereine economische groei zonder afhankelijkheid van energie
Poetin beloofde diversificatie weg van olie/gas, modernisering en hoge, stabiele groei (nationale projecten, “Rusland als top-5 economie”).
Resultaat: De economie is een klassieke oorlogseconomie geworden: kunstmatige groei (2023-2024) door militaire uitgaven, gevolgd door stagnatie (~1% groei in 2025, contractie begin 2026 van ~1,8% in jan-feb). Hoge inflatie, rentetarieven >16%, begrotingstekorten, stijgende belastingen (o.a. BTW naar 22%) en brain drain (honderdduizenden specialisten weg). Afhankelijkheid van olie/gas blijft hoog; niet-militaire sectoren krimpen.
19. Doel: Economische stabiliteit en stijgende levensstandaard voor de bevolking Belofte: sancties “werken niet”, welvaart groeit, National Wealth Fund als buffer.
Resultaat: Hoge inflatie, tekorten, arbeidskrapte door mobilisatie en emigratie, dalende reële lonen buiten militaire sector. Het Wealth Fund raakt uitgeput. Burgers ervaren ontberingen; de economie “eet haar toekomst op” met oververhitting en structurele problemen (corruptie, lage productiviteit).
20. Doel: Behoud van technologische en industriële onafhankelijkheid Doel: importsubstitutie, eigen high-tech ontwikkeling.
Resultaat: Sancties raken kritische technologieën; Rusland is afhankelijker van China, Iran en Noord-Korea voor componenten. Militaire productie draait op volle toeren, maar civiele industrie stagneert. Parallelle import en grijze circuits zijn noodzakelijk maar kwetsbaar.
21. Doel: Een sterke multipolaire wereldorde met Rusland als gelijkwaardige grootmacht (BRICS, SCO, anti-Westers blok) Poetin wilde het Westen verzwakken, sancties omzeilen en een alternatief leiderschap opbouwen via BRICS+, SCO etc.
Resultaat: BRICS en SCO blijven losse forums zonder echte cohesie of alternatief voor westerse systemen. Rusland is junior partner van China (afhankelijk voor handel, tech). Invloed in post-Sovjetruimte en Globale Zuiden is afgenomen; veel landen nemen afstand of balanceren.
22. Doel: Behoud en uitbreiding van Russische invloedssfeer in de post-Sovjetruimte en Globale Zuiden Doel: “Russische wereld” versterken, buurlanden in de invloedssfeer houden, alternatieve allianties smeden.
Resultaat: Verlies van grip op Oekraïne (onomkeerbaar), Moldavië/Georgië pro-Westers, Centraal-Azië kijkt naar Turkije/China. Traditionele partners (Syrië, Venezuela) verzwakt of onbetrouwbaar. Rusland projecteert minder macht internationaal (bijv. olieschepen onderschept).
23. Doel: Economische en diplomatieke isolatie van het Westen voorkomen / sancties breken. Verwachting: Westen splijt, sancties falen, Rusland blijft aantrekkelijk voor investeerders.
Resultaat: NATO groter en sterker, EU meer verenigd en gediversifieerd (minder Russisch gas). Sancties raken langdurig (tech, financiën, olie-export met korting). Rusland meer geïsoleerd in het Westen, afhankelijk van een paar partners.
24. Doel: Behoud van macro-economische stabiliteit en lage inflatie zonder oververhitting Het regime beloofde een “stabiele” oorlogseconomie met gecontroleerde inflatie en voorspelbare groei.
Resultaat: Begin 2026 kromp de economie met 1,8% in jan-feb (manufacturing, industrie en bouw negatief). Inflatie blijft hardnekkig hoog, rente >16%, begrotingstekort explodeert (Q1 2026 al boven jaardoel). Putin moest openlijk ambtenaren berispen voor tegenvallende resultaten. De National Wealth Fund raakt uitgeput.
25. Doel: Behoud van arbeidskracht en demografische stabiliteit Doel: voldoende arbeidskracht voor groei, terugkeer van emigranten en hogere geboortes.
Resultaat: Ernstig arbeidstekort door mobilisatie, emigratie (brain drain) en oorlogsdoden. Bevolking krimpt verder, productiviteit daalt, lonen stijgen alleen in militaire sector. Dit remt zowel militaire als civiele productie.
26. Consolidatie van interne stabiliteit en populariteit zonder repressie. Poetin wilde een “verenigd Rusland” met brede steun en minimale onrust.
Resultaat: Groeiende somberheid onder burgers (polls), etnische spanningen (minderheden dragen onevenredig veel verliezen), afgeschakelde sociale media en internet en toenemende repressie. De oorlog creëert structurele ontevredenheid die met geld (uitkeringen) wordt gesust, maar niet opgelost.
27. Moderne, professionele en hoogtechnologische krijgsmacht
Al jaren beloofd: modernisering, professionalisering en superioriteit tonen (deel van de “legerhervorming”).
Resultaat: Het leger is een uitputtingsmachine geworden met massale verliezen, afhankelijk van gevangenen, migranten en reservisten. Technologische achterstand blijft (sancties), Zwarte Zeevloot zwaar getroffen. In plaats van blitzkrieg-capaciteit een log, corrupt en kwantitatief gericht leger.
28. Behoud van sterke invloed in het Midden-Oosten en traditionele bondgenootschappen Rusland positioneerde zich als machtsbroker (Syrië, Iran, etc.).
Resultaat: Verlies van voet aan de grond in Syrië (Assad-regime gevallen), Iran verzwakt, beperkte rol in regionale conflicten. Rusland kon weinig doen tegen ontwikkelingen die zijn partners raakten. Invloed in het Globale Zuiden blijft beperkt tot opportunistische deals.
