Jarenlang leek het eenrichtingsverkeer. Wie in België een nieuwe auto kocht, deed dat steeds vaker met een stekker. Elektrisch was de toekomst, elektrisch was fiscaal slim, elektrisch was onvermijdelijk. Maar plots… stokt het verhaal. De elektrificatie van de Belgische autoverkoop is niet ingestort, maar ze staat wel opvallend stil. En dat is geen toeval.
België blijft Europees koploper als het gaat over publieke laadpalen en elektrische bedrijfswagens, maar wie de verkoopcijfers bekijkt, ziet dat de grote elektrische rush zijn piek voorbij lijkt. Waar de verkoop van elektrische auto’s vorig jaar nog met zo’n 30 procent groeide, blijft daar dit jaar amper 13 procent van over. Nog opvallender: het marktaandeel van elektrische wagens in de totale autoverkoop zakt opnieuw, van 37 naar ongeveer 34 procent.
Dat klinkt misschien niet dramatisch, maar in een sector die jarenlang alleen maar omhoog keek, voelt het als een stevige realitycheck.
De bedrijfswagen sputtert, de particulier twijfelt
De belangrijkste verklaring ligt bij de bedrijfswagens. Die vormden jarenlang de motor van de elektrische revolutie. Vandaag is driekwart van alle nieuwe bedrijfswagens volledig elektrisch, en merken als BMW en Volvo surfen daar al jaren succesvol op mee. Maar net die bedrijfswagenmarkt begint te krimpen.
Tegelijk kopen particulieren opnieuw meer nieuwe auto’s, en zij blijven opvallend terughoudend tegenover volledig elektrisch rijden. De hogere aankoopprijs, twijfels over rijbereik en laadtijd, en het gebrek aan privélaadmogelijkheden blijven drempels. Veel particulieren kiezen daarom niet voor elektrisch, maar voor de tussenoplossing: de hybride.
Dat hybride verhaal kreeg bovendien nieuw leven ingeblazen door politieke onzekerheid. Maandenlang bleef het onduidelijk of plug-inhybrides opnieuw fiscaal interessant zouden worden als bedrijfswagen. Die twijfel zorgde ervoor dat tienduizenden ondernemers hun bestelling gewoon… uitstelden. Tegen de tijd dat duidelijk werd dat de fiscale versoepeling nauwelijks iemand zou helpen, was de schade al aangericht.
Langere leasecontracten, minder nieuwe auto’s
Daarbovenop komt een factor die minder zichtbaar is, maar een groot effect heeft: leasecontracten worden langer. Waar vier jaar vroeger de norm was, zijn vijf of zelfs zes jaar vandaag geen uitzondering meer. Elektrische auto’s hebben minder onderhoud nodig, en leasemaatschappijen spelen daarop in.
Het gevolg is simpel: wie zijn wagen langer houdt, bestelt minder vaak een nieuwe. Eén extra jaar lease kan de verkoop van nieuwe leasewagens met tot 20 procent doen dalen. Dat effect begint nu pas echt door te sijpelen en zal de komende jaren nog duidelijker worden.
België, maar dan in twee snelheden
Alsof dat nog niet genoeg is, blijft België ook op elektrisch vlak een land van twee snelheden. Vlaanderen heeft zijn huiswerk grotendeels gemaakt: veel laadpalen, veel bedrijfswagens, veel elektrische kilometers. In Wallonië daarentegen blijft de laadinfrastructuur achter.
De cijfers zijn veelzeggend. Van de bijna 127.000 elektrische wagens die dit jaar in België rondrijden, werden er amper 7.500 in Wallonië ingeschreven. Dat is nog geen 6 procent. De verklaring is deels technisch, deels sociaal: minder laadpunten, meer appartementsbewoners en minder fiscale hefboom via bedrijfswagens.
De grote belofte wordt bijgesteld
Experts temperen intussen hun verwachtingen, zo laat ‘De Tijd’ weten. Waar enkele jaren geleden nog werd gedacht dat elektrische wagens tegen eind 2025 goed zouden zijn voor de helft van alle nieuwe verkopen, klinkt dat vandaag optimistisch. Ook de prognoses voor 2030 zijn naar beneden bijgesteld: niet 2 miljoen, maar eerder 1,4 tot 1,6 miljoen elektrische auto’s op Belgische wegen.
De elektrificatie is dus niet mislukt, maar ze blijkt minder vanzelfsprekend dan beleidsmakers, merken en consultants jarenlang voorspiegelden. Zonder stabiel fiscaal kader, zonder betaalbare modellen voor particulieren en zonder gelijke infrastructuur in het hele land, blijft elektrisch rijden voor veel Belgen voorlopig iets voor “later”.
En later, zo blijkt, komt soms later dan gedacht.
