Deze week werden in de zaak Bressers 2 advocaten met politiegeweld de gerechtszaal buitengeduwd. In de aanwezigheid van de stafhouder dan nog. Reden van dat geweld: ze passen de Wet toe. In Het Laatste Nieuws noemt Dimitri Antonissen dat onbeschaamd ‘crimineel pleiten’. Veel kennis over recht en justitie heeft Antonissen duidelijk niet. ‘Crimineel’ houdt immers in dat er een overtreding van de wet wordt gemaakt. Maar dat doen de advocaten precies niet. Ze passen de wet toe en doen wat de wet hen toelaat. Dat die wet en de regeringen van de voorbije 30 jaar een zootje hebben gemaakt van justitie, wordt nu op de advocaten uitgewerkt. Advocaten zijn dure vogels, zo wil het cliché, en op die vogels mag naar hartenlust gespuwd worden. En als ze niet doen wat het staatsgezag wil, kunnen ze wat klappen krijgen van de politie.
Wat hier gebeurt is de volgende stap van de maatschappelijke escalatie tegen advocaten. De oude pers die graag spectaculair fake news verspreidt, heeft op heel wat vlakken een kwalijke rol in de maatschappelijke polarisatie. Klimaat, corona, Gaza,… en nu ook de advocatuur. Advocaten worden afgeschilderd als procedureadvocaten waardoor hartstikke schuldige criminelen de dans ontspringen. Telkens er één of andere rechtbank een procedureprobleem benoemt, met een vrijspraak tot gevolg, is het kot in de gazetten te klein. Maar als dat vonnis dan in beroep wordt vernietigd, dan lees je dat niet meer in de krant. Want dat is niet spectaculair genoeg. Ik herinner mij zo’n grote strafzaak in Gent waar in eerste aanleg op grond van procedureproblemen de hele bende uit de gevangenis werd vrijgelaten. Koppen op tv en in de kranten. Toen een paar maand later diezelfde bende na een arrest van het hof van beroep terug de bak in ging, las u daar niets over in de pers. Of ergens een klein verdwaald artikeltje.
Ik geef nog zo’n voorbeeld van desinformatie. Jarenlang is er – met De Morgen op kop – in de kranten beweerd dat de vroegere voorzitter van de rechtbank van koophandel in Brussel, Mevr. De Tandt, omgekocht was door een advocaat. Tot en met in editorialen van Yves Desmet. Toen voor die feiten De Tandt niet werd vervolgd omdat ze ook totaal van de pot gerukt waren, kwam er geen editoriaal om dat recht te zetten. Ergens een verloren klein artikeltje dat niemand leest. Zo krijgt de argeloze lezer de indruk dat de rechters in dit land corrupt zijn.
Dat grote strafprocedures zowat allemaal eindigen op een vrijspraak wegens procedurefouten, dat is wat de gazetten u willen doen geloven. Omdat dat goed verkoopt. Dat is spectaculair. De werkelijkheid is totaal anders.Er zijn haast geen processen die eindigen op een vrijspraak wegens procedurefouten. Dimitri Antonissen beweerde in Het Laatse Nieuws dat processen ‘onmogelijk’ worden gemaakt door wrakingsverzoeken van advocaten. Is dat zo? Kent u, beste lezer, 1 proces waar er na een wrakingsverzoek geen vonnis meer is gevolgd? Wel, ik zal het u zeggen: zo’n processen bestaan niet. Het is gewoon een totale leugen dat wrakingsverzoeken het proces onmogelijk maken. Meer nog, ze maken de verdediging moeilijker omdat als het verzoek wordt afgewezen, er vooraan een rechter zit die niet bijzonder blij is met wat er is gebeurd. Dat is de realiteit.
Door de desorganisatie van justitie vanuit de politiek duurt het jaren voor een strafprocedure voor de rechter komt. In Nederland bijvoorbeeld zijn die doorlooptijden veel korter. Het gerechtelijk onderzoek in de zaak Bressers is gestart eind 2019 en komt nu pas, meer dan 5 jaar later, voor de rechtbank. Als er dan een advocaat een wrakingsverzoek indient, dan zorgt dat voor vertraging van een paar dagen, hoogstens 2 weken. De dramaqueens in de oude pers staan dan op hun achterste poten te klagen over een ‘onmogelijk’ proces. De schuld van de advocaten. Maar dat de parketten en de politiediensten zo gedesorganiseerd zijn dat ze er 5 jaar over doen om een proces in de rechtbank te brengen, daar heeft de oude pers het niet over.
Als de wet een procedure voorziet die niet efficiënt is, dan moet de wet veranderd worden. Maar het omgekeerde gebeurt. Onze politici maken steeds meer ingewikkelde wetten. Met op kop de toenmalige minister van justitie Van Quickenborne die in een vorig leven minister van administratieve vereenvoudiging was. Je kan advocaten de rechtszaal niet uitkloppen omdat ze de procedures gebruiken die de wet hen aanbiedt.
Voor Antonissen in Het Laatste Nieuws gaat dat niet. Want Bressers en Co die zijn hartstikke schuldig. Hij als journalist gaat eens gaan zeggen hoe zeker dat wel is en dat de politiediensten hun werk uitstekend hebben gedaan. Wel, waarom laten we dan geen recht spreken door de journalisten? Als in de gazet staat dat iemand schuldig is, dan is dat gewoon zo. De moderne lynchpartij. Zoals de UNO die een rapport laat schrijven door 3 juristen over de ‘genocide’ in Gaza. Zonder de partijen te horen. Op basis van een kamer vol papier waarvan niemand goed weet wat daar instaat. We hebben geen rechtbanken meer nodig. De partijen moeten niet meer gehoord worden. Het tegensprekelijk debat is niet meer nodig. De betrouwbaarheid van de stukken moet niet meer worden beoordeeld. Want de oude pers schrijft altijd de waarheid. De gazet als de ultieme bron van waarheidsvinding.
Klop de advocaten dus maar de rechtszaal uit.
