In Brussel was het deze week al moeilijk om in kerststemming te komen.
De nieuwe 'inclusieve kerststal op de Grote Markt is een soort IKEA-showroom met poppen die geen gezicht hebben. Volgens de stad moet “iedereen zich erin kunnen herkennen”, maar het resultaat oogt vooral alsof Jozef en Maria net hun Belgische belastingsbrief geopend hebben.
Terwijl toeristen zich afvragen waar de traditionele beelden gebleven zijn, staat een ezel met een stoffen laken over zich heen pas echt droevig te kijken.
Het hele gebeuren lijkt meer op een kunstproject dat net te laat uit een subsidiepot is gevallen dan op een kerststal.
“Hold my tea”, dachten ze in Londen. “AI kan dat beter.”
Het resultaat was een AI-kerstmural die prompt werd verwijderd omdat het eruitzag mocht Rembrandt een epileptische aanval gekregen hebben tijdens het schilderen. Misvormde schaatsers, honden die in vogels veranderden, hutten die in brand stonden en een sneeuwman from hell.
Het kunstwerk werd zo snel weer weggehaald dat zelfs de Brusselse kerststal er professioneel uitziet in vergelijking.
Bewoners noemden het “onlogisch”, “ziekmakend” en “onbedoeld komisch”, waarna de gemeente het definitief verwijderde.
Wat overblijft is een universele les voor beleidsmakers die goedkoop willen scoren, als je sfeer wil creëren, probeer dan eerst een mens te zijn.
AI kan veel, maar kerstmis hoort niet thuis op een digitale server.
