De gewezen kwaliteitskrant De Standaard vindt dat ‘witte’ scholen ‘diverse’ scholen moeten worden. Deze Belgische linkse tabloid heeft het nergens over de ‘bruine’ scholen. Neen.De denigrerende kleurenterm is alleen toegelaten om scholen met voornamelijk Belgische kinderen te schofferen.
De Standaard wil het niet met zoveel woorden zeggen, maar bedoelt natuurlijk dat die ‘witte’ scholen in feite racistische scholen zijn. Omhooggevallen elitaire kolonialistische en racistische scholen. In tegenstelling tot de ‘bruine’ scholen. Dat zijn scholen van de slachtoffers van de ‘witte’ scholen.Die laatste worden meteen ook ‘concentratiescholen’ worden genoemd. Een schande dat er in België scholen zijn met Belgische kinderen die van hier zijn.
Nu is het geweldig cumbaya om allemaal samen in één school te zitten. En het is zelfs goed als doel te hebben een groter deel van de ‘bruine’ mensen naar het hoger onderwijs door te duwen. Prima! Alleen is het brandmerken van scholen waar voornamelijk Belgen in zitten als ‘witte’ scholen een vorm van zelfracisme. De cultuur van de zelfkastijding als ultiem gevolg van de nazi-erfzonde. Om toch maar te tonen hoe goede deugmensen ze wel zijn daar bij De Standaard, gaan ze het niet hebben over ‘bruine’ scholen. Maar het is geen probleem om de ‘witte’ scholen in de verdoemenis te situeren. Alle migranten zijn per definitie de bovenste beste suikerbonen, en alle autochtone Belgen zijn reactionaire racistische zakken. Hun kinderen reactionaire racitsische zakjes.De tabloid wil meer diversiteit, en doet dat door de autochtone Belgen publiek voor paal te zetten. Diversiteit door polarisatie.
De cumbaya-methode om de samenlevingsproblemen op te lossen houdt noodzakelijk de gedachte in dat de bovenste beste suikerbonen niets liever willen dan mee te doen aan die cumbaya. Het leidt geen twijfel dat er inderaad bovenste beste suikerbonen zijn die dat inderdaad graag willen. Het leidt ook geen twijfel dat er in de vermaledijde ‘witte’ scholen intussen al uitstekende suikerbonen hun weg hebben gevonden naar het hoger onderwijs en een schitterende carrière. We hebben uitstekende suikerbonen die chirurg zijn geworden, eigenaar van een Delhaize, doktoor, boekhouder, grootgrondbezitter, en ook topadvocaat zijn geworden. Prima prima prima. Zo barslecht kunnen die ‘witte’ scholen dan toch niet zijn als het op samenleven aankomt.
Er zijn natuurlijk ook bovenste beste suikerbonen die helemaal geen zin hebben om te leven zoals wij dat doen, en zoals dat gebeurt in een ‘witte’ school. Zij willen graag vormeloos gekleed gaan om niet besprongen te worden door de mannellijke suikerbonen. Zij vinden dat ongelovigen het schurft hebben en dat daar tegen mag gelogen en bedrogen worden. Ze willen liever leven volgens de Sharia. Wie hun geloof niet deelt is een Kafir. Er zijn er zelfs die zo hard neerkijken op onze samenleving dat ze elke vorm van autoriteit een sjot willen geven. In de scholen stoken ze de boel op, maken ze conflicten en moeilijkheden en etaleren vooral een adoratie voor de goddelijke uitkering als de ultieme rip-off van naïeve Westerlingen. Op hun sociale media doen ze zeer laagdunkend over het land waar ze wonen. Ze delen met elkaar de tips en trucs hoe ze de rip-off nog beter kunnen beoefenen. De ‘witte’ kafir-leeftijdgenootjes krijgen een pak slaag als het hen niet aanstaat.
Het kernprobleem is dat die ettertjes niet meedoen met de cumbaya. Ze verzieken de school en ze halen de resulaten naar beneden. Ze maken het al moeilijke lesgeven nog een stuk moeilijker. Tientallen van die kinderen in onze steden vinden geen school meer die hen nog les wil geven. In het beste geval worden ze gedumpt in het bijzonder onderwijs. Over dat probleem zwijgt De Standaard zedig. Want met de bovenste beste suikerbonen kan er geen probleem zijn.Dat is de Tabloid-lociga. Alsof de bovenste beste suikerbonen uit één homogene groep bestaat. Het leidt immers geen twijfel dat vermaledijde ‘witten’ de schuld monopoliseren.
De boodschap is duidelijk: doe iets aan de ettertjes. Maak een bijzondere ettertjes-school waar de ettertjes manieren leren. Dat is de prioriteit. Het grootste slachtoffer van die ettertjes is de grote groep uitstekende suikerbonen die ook minder kansen krijgen omdat de ettertjes ze verkwanselen. Natuurlijk willen we dat alle mensen met roots in den vreemden chirurg, burgie of topadvocaat en industrieel worden. Met veel plezier zelfs. Dat kan vandaag al in de scholen die als ‘wit’ gebrandmerkt worden voor zij die niet denken dat wij het schuft hebben.
Precies door de polarisering van De Standaard te doorbreken en gewoon te doen tegenover wie een kleurtje heeft, gaan we er nog beter in gelukken om de goede suikerbonen in een kwalitatief onderwijs te laten doorstromen.
Wat in heel dit debat prachtig opvalt is hoe een ‘spierwitte’ tabloid hard roept voor ‘diversiteit’. Om de samenleving te leren samen te leven. Bij De Standaard is dat precies niet nodig. Daar werken volgens hun website 148 mensen waarvan er 4 (vier) niet ‘spierwit’ zijn. ‘Not in my backyard’ is de leuze van die 144 hypocrieten.
Wel, dat ze bij De Standaard het goede voorbeeld geven. Sjot morgen die 144 hypocrieten buiten. Dat zijn toch maar reactionaire racisten, of niet soms? En vervang ze door ‘bruine’ suikerbonen. Allemaal. Misschien krijgen we dan eindelijk terug een krant die het label ‘kwaliteit’ verdient.
