Plots is het wél oké om vragen te stellen over Von der Leyen, Pfizer-sms’jes en transparantie. Plots is het geen complottheorie meer om te suggereren dat er iets niet helemaal koosjer verliep tijdens het vaccinatietijdperk. En wie schrijft dat allemaal netjes op, met bezorgde frons en morele zweem? Bart Eeckhout van De Morgen, jarenlang een vlaggendrager van het "vertrouw de experts, stel geen vragen, bij P-magazine zijn het complotdenkers"-kamp.
We hebben nieuws voor je, Bart: je zit met beide voeten in de kar die je jarenlang eigenhandig in brand hebt gestoken.
"De Europese pers heeft gefaald." Inderdaad. En jij was deel van dat falen.
In een opvallend zelfkastijdend stukje schrijft Eeckhout dat het "lichtjes vernederend" is dat niet één Europees medium het initiatief nam om de Pfizer-sms’jes boven tafel te krijgen. Dat The New York Times het moest doen. Alsof hij zélf pas wakker werd in mei 2025 en denkt: "Oei, misschien hadden we dat toen toch even moeten checken."
Bart, wij wáren er wél in 2021. En in 2022. En in 2023. We stelden toen al kritische vragen over het paniekbeleid, de gesloten deals, de contracten in zwarte stift en de sms’jes die plots onvindbaar waren alsof Von der Leyen per ongeluk een Nokia 3310 had doorgespoeld. En wat kregen we van jou en je collega's? Hoongelach. We waren ‘die andere media’, ‘die complotsites’, ‘die alternatieve bubbels’. Terwijl we gewoon vroegen: "Mag de burger even weten waar miljarden belastinggeld naartoe zijn gegaan?"
Van waakhond naar schoothond en terug? Sorry Bart, dat werkt zo niet.
De hele toon van Eeckhouts stuk in ‘De Morgen’ leest als een politiek afgedekte biecht: "Ja, we hebben het wat laten hangen, maar kom, we zijn weer wakker nu hoor!" Nee Bart, dat is niet genoeg. Je zat drie jaar lang aan de knoppen van een krant die elke kritische stem richting de rand duwde. Niet om inhoudelijke redenen, maar omdat het niet paste in het Grote Gelijk van de mainstream.
En nu? Nu het Hof van Justitie zegt dat de Commissie de wet overtrad, nu Von der Leyen zichzelf belachelijk maakte met vaagheid en verdoezeling, nu Pfizer allang in rook is opgegaan qua publieke vertrouwen, nu is het veilig om kritisch te zijn. Wat een held.
Een les in selectief geheugen en laattijdige ruggengraat
Eeckhout schrijft: “De waarom-vraag stellen is dan logisch, geen complottisme.”
Pardon? Die waarom-vraag was drie jaar geleden ook logisch. Toen was ze zelfs broodnodig. Maar wie ze toen stelde, werd gedemoniseerd. Door de EU. Door Pfizer. Door wetenschapsridders in bijberoep. Door ‘factcheckers’. En ja, ook door De Morgen.
En nu wil je geloofwaardigheid terug door hetzelfde te zeggen dat talloze anderen jaren eerder durfden te roepen, ten koste van hun carrière, hun bereik of hun reputatie?
Nee Bart. Geloofwaardigheid bouw je niet op met laattijdige nuance. Die verdien je door op tijd tegengas te geven, en niet alleen wanneer het verdict al gevallen is en de schade veilig buiten beeld ligt.
Pfizergate: geen konijnenhol, maar een spiegel
Waar Eeckhout nog sneert naar “wantrouwigen die hun soepje koken”, zeggen wij: wantrouwen was destijds een teken van gezond verstand. Als de hoogste machthebbers in het geniep miljardendeals sluiten via sms met Big Pharma, dan moet je als journalist juist wantrouwen. Niet meezingen in het koor van "alles onder controle".
De Pfizergate toont ons één iets: de echte complottheorie was denken dat alles transparant verliep. En de echte schade is niet aangericht door kritische media, maar door de stilte van zij die beter wisten en zwegen.
Tot slot: Bart, je mag die kar keren, maar doe het met schaamte, niet met trots. Wie zich al die jaren opstelde als waakhond met een blinddoek, moet niet verwachten applaus te krijgen wanneer hij eindelijk wakker blaft.
Dus Bart, wees welkom bij de club van kritische denkers. Maar weet: wij zijn hier niet gekomen met een omweg via Pfizers achterpoortje. Wij zaten aan de poort te kloppen terwijl jij met de mainstream-menigte stond de juichen omdat die poort toe bleef.
Volgende keer, Bart, gewoon mee de boel in vraag stellen. Dan hoeven wij niet wéér jarenlang in de modder te liggen, zogezegd omdat we in complottheorieën geloven. En dan hoeft nadien, als die complottheorieën tòch geen complottheorieën blijken, niet gedaan te worden alsof wij jaren geleden nòòit gezegd hebben wat jij vervolgens staat te blaten in ‘De Morgen’.
